بررسی نقش مخاطرات هیدروژئومورفولوژی در ناپایداری ساخت و سازه های شهر توریستی سرعین

شهر توریستی و کوهپایه ای سرعین در دامنه شرقی کوه سبلان(در ارتفاع بین 1640 تا 1740 متر) و 15 کیلومتری غرب شهر اردبیل در مسیر دره گسل احتمالی شکل گرفته است. در سطح مواد پرتابه های آتشفشانی(توف،کنگلومرا،خاکستر و لارهار و مواد تراسهای آبرفتی قدیمی) و سازند های مارنی و تراورتن شکل گرفته و به سرعت در حال توسعه و گسترش است. در محل نشستگاه (Site) فعلی شهر، دو گسل فعال با روند شرقی - غربی و شمالی – جنویی قابل تشخیص است. منطقه آتشفشانی نیمه خاموش سبلان در مرحله هیدروترمال و از لحاظ تکتونیکی فعال است. در زلزله اردبیل 1375 ، شکست لایه ها در وسط شهر توریستی سرعین موجب آرتزین آب گرم به ارتفاع 12 متر شد. وجود آبهای گرم معدنی (سبلان،گاومیش گلی،ساری سو،ژنرال،پنج خواهران و.. ،و نیز چشمه های آب گرم معدنی زیاد حکایت از تغییر تحولات فیزیکو –شیمیائی در ساختار زمین شناسی منطقه دارد. برجها و هتل های مدرن بیش از 15 طبقه ،(% بشدت در منطقه فعال تکتونیکی در حال توسعه وگسترش است. نتایج نمونه برداری و آزمایشات نشانگر در صد بالای رس( 46 سیلت 32 %)،(ماسه( 25 %) است. لذا وجود رس با شاخص خمیرائی بالا،شیب توپوگرافی زیاد،فعالیت گسلها در نشستگاه شهر و نیزوجود لایه مارنی و پرتابه های آذرین شیبدار و برای فونداسیون سازه ها سنگین در مواقع بروز زمین لرزه نسبتاً شدید(بیش از 5/5 ریشتری) بسیار مخاطره آمیز است.

Keywords:

زمین ساخت , زیر ساخت , پایداری و ناپایداری , مخاطرات هیدروژئومورفولوژی