مطالعه ی ارتباط رابطه مادر-کودک بر اساس ناگویی هیجانی، سبک های دلبستگی و پذیرش اجتماعی در مادران کودکان دارای اختلالات رشدی-عصبی
Publish Year: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 794
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CPPCONF01_124
تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1396
Abstract:
پژوهش حاضر با هدف ارتباط رابطه مادر-کودک بر اساس ناگویی هیجانی، سبک های دلبستگی و پذیرش اجتماعی در مادران کودکان دارای اختلالات رشدی-عصبی انجام شد.روش پژوهش توصیفی- همبستگی بود. بدین منظور از بین تمامی مادران کودکان دارای اختلالات رشدی- عصبی که به مراکز توانبخشی شهر کرج مراجعه کرده بودند، 120 نفر با روش نمونه گیری خوشه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. پرسشنامه های رابطه مادر-کودک MCRE، ناگویی هیجانی تورنتو TAS-20، سبک های دلبستگی RAAS و پذیرش اجتماعی SDS به عنوان ابزار پژوهش در مورد هر یک از مادران اجرا شد. در پایان اطلاعات جمع آوری شده با روش های آماری همبستگی پیرسون،رگرسیون چندمتغیره و تحلیل واریانس چند متغیره بوسیله نرم افزار SPSS-22 تجزیه و تحلیل شد. یافته ها نشان داد که ناگویی هیجانی با بعد پذیرش فرزند و بیش حمایتگری در رابطه والد-کودک بیشترین رابطه را دارد (001/0 > P). از طرفی زیرمقیاس طرد فرزند از رابطه ی مادر-کودک در گروه اختلالات رشدی-عصبی تفاوت معنادار بین گروه ناتوانی ذهنی با بیشترین و اختلال یادگیری با کمترین تفاوت،معنادار بود (05/0> P). با توجه به یافته های به دست آمده انتظار می رود با کاهش ناگویی هیجانی و افزایش پذیرش اجتماعی مادران، کیفیت رابطه با کودک بهبود یابد.
Keywords:
Authors
مرضیه احمدی خواه
کارشناس ارشد روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی کرج
شیدا سوداگر
دکتری روانشناسی سلامت، دانشگاه آزاد اسلامی کرج
فربد مفیدی
دکتری روانشناسی سلامت، دانشگاه آزاد اسلامی کرج