بررسی آزمایشگاهی اثر میزان ترافیک طرح در نفوذپذیری روسازی نفوذپذیر (آسفالت متخلخل)
Publish place: سومین کنفرانس سالانه پژوهش های معماری، شهرسازی و مدیریت شهری
Publish Year: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 869
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AUUM03_227
تاریخ نمایه سازی: 4 مهر 1396
Abstract:
مخلوط های آسفالتی با دانه بندی باز یکی از انواع مخلوط هایی هستند که در روسازی های آسفالتی استفاده می شوند و افزایش نفوذ پذیری و کاهش صدای چرخ از ویژگی های اصلی می باشد. کاربرد متداول این مخلوط ها در روسازی های آسفالتی به این صورت است که آب باران به درون آسفالت متخلخل که بر روی یک لایه ی آسفالت با دانه بندی توپر قرار دارد نفوذ کرده و سپس به کناره های راه زهکش می شود. کاربرد دیگر این مخلوط ها که در سال های اخیر مورد توجه قرار گرفته روسازی های نفوذ پذیر است که سازه روسازی به آب روی سطح اجازه می دهد که آزادانه از داخل آن نفوذ کرده و به لایه های زیرین نفوذ کند.در این پژوهش سعی بر آن است با توجه به کاربرد دوم مخلوط های آسفالتی با دانه بندی باز یعنی روسازی آسفالتی نفوذ پذیر،نقش طرح اختلاط بر میزان کاهش نفوذ پذیری لایه ی روسازی، مورد بررسی قرار گیرد.در این روسازی لایه ی بالایی از مخلوط آسفالت متخلخل تشکیل شده و لایه های زیرین دارای نفوذ پذیری بالا می باشند. بنابراین آب جمع شده روی سطح روسازی ناشی از باران به داخل روسازی و سپس خاک بستر نفوذ می کند. به دلیل آنکه سطح رویه ی این نوع روسازی از جنس آسفالت متخلخل بوده و از لحاظ کاربردی اهمیت اصلی به جهت نفوذپذیری دارد ، طرح اختلاط مورد استفاده در این سطح مورد بررسی قرار گرفته است. در بررسی های انجام شده ، این نتیجه حاصل شده است که در تمامی انواع دانه بندی ها در ترافیک 1 تا 3 میلیون بار هم ارز معادل ، عملا روسازی از لحاظ کاربردی ، خاصیت نفوذپذیری خود را از دست می دهد.مساله بسیار مهم در رابطه با این نوع روسازی میزان باربری این روسازی در شرایط مختلف ترافیکی است. همچنین عمده خرابی های این روسازی ترک های طولی و شیار شدگی می باشد.
Keywords:
Authors
محمود عامری
استاد دانشکده عمران دانشگاه علم و صنعت ایران
محمدامین طالقانی
دانشجوی کارشناسی ارشد عمران،راه و ترابری دانشگاه علم و صنعت ایران