بررسی کارایی بیومس قارچ آسپرژیلوس تریوس در حذف کروم VI از محلولهای آبی: مطالعات ایزوترم و سینتیک جذب
Publish place: Journal of Health in the Field، Vol: 5، Issue: 1
Publish Year: 1396
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 522
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JHF-5-1_006
تاریخ نمایه سازی: 2 آبان 1396
Abstract:
زمینه و اهداف: یکی از فلزات بسیار سمی در فاضلابهای صنعتی کروم شش ظرفیتی ) VI ( میباشد که بعنوان یک عامل کارسینوژن، موتاژن و تراتوژن شناخته میشود. در این مطالعه توانایی بیومس مرده تولید شده از قارچ آسپرژیلوس تریوس در حذف کروم ) VI ( از محیطهای آبیمورد بررسی قرار گرفت. مواد و روشها: سوسپانسیون قارچ آسپرژیلوس تریوس در محیط های کشت پوتیتو دکستروز آگار و پوتیتو دکستروز براث کشت داده و سپس در محلول 5/ 0 نرمال NaOH جوشانده شد. توانایی جذب بیومس حاصل برای متغیرهای زمان ) 15 تا 120 دقیقه(، 3( pH تا 11 (، غلظتکروم ) 20( )VI تا 120 mg/L ( و دوز جاذب ) 1/ 0 تا 0/g8 ( مورد بررسی قرار گرفت. از دستگاه جذب اتمی مدل Varian جهت سنجش کروم) VI ( استفاده شد. موازین اخلاقی در انجام این پژوهش و استفاده از منابع رعایت گردید.یافتهها: نتایج نشان داد که فرآیند جذب در زمان تماس 90 دقیقه، pH برابر با 7 ، غلظت آلاینده mg/L20 و دوز جاذب 0/6 g ، دارای راندمانحذف برابر با 89 درصد میباشد. همچنین فرآیند جذب از ایزوترم فرندلیخ با 952 / 0= R2 و سینتیک شبه درجه اول با 9775 / 0= R2 پیرویمینماید. نتیجهگیری: نتایج نشان داد که متغیرهای مورد مطالعه اثر قابل توجهای در راندمان جذب دارند، بطوریکه در شرایط بهینه، بیومس قارچ آسپرژیلوس تریوس دارای راندمان و ظرفیت جذب قابل قبولی در حذف کروم ) VI ( در مقایسه با سایر جاذبها است. در نتیجه میتوان اینترکیب را بعنوان یک جاذب طبیعی جهت حذف کروم ) VI ( و سایر فلزات سنگین از محیطهای آبی معرفی کرد.
Keywords:
Authors
رضا شکوهی
دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
سیدامیر غیاثیان
استاد، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
جواد فردمال
دانشیار، گروه گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
صلاح عزیزی
کارشناسی ارشد بهداشت محیط، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران