دهیاری مهمترین و جدیدترین نهادی است که در عرصه
مدیریت روستایی ایران شکل گرفته است و به لحاظ جایگاه هم تراز با نهاد شهرداری در شهرها میباشد و مدیریت این نهاد بر عهده شخصی به نام دهیار است. این نهاد عمومی غیر دولتی به منظور اداره امور روستا به صورت خودکفا و با شخصیت حقوقی مستقل در هر روستا تاسیس گردیده است از سال 1377که نخستین اقدامات برای ایجاد
مدیریت روستایی در کشور انجام شد،فعالیتهای گستردهای از سوی دهیاریها در روستاهای کشور صورت گرفته تا حدی که در سالهای اخیر دهیاریها محرک و زمینه ساز
توسعه روستایی شناخته می شوند. هدف اصلی این پژوهش بررسی نقش دهیاریها در
توسعه روستایی است. این پژوهش بر مبنای روش شناسی توصیفی- تحلیلی و بر پایه ی مطالعات کتابخانه ای و اسنادی استوار شده است. بر اساس یافتههای این پژوهش دهیاریها به عنوان نهاد مشارکتی و مردمی در سطح روستا که در واقع حلقه اتصال بین مردم و ارگانهای دولتی است میتواند نقش مهمی در فرایند
توسعه روستایی داشته باشد. و بررسی نقش دهیاریها میتواند مقدمهای برای شناخت مسایل و مشکلات
توسعه روستایی باشد.