بررسی آزمایشگاهی و عددی پخش فشار در عضو فشاری بطری شکل براساس مبانی روش خرپایی abstract
مدل سازی خرپایی یکی از روش های طراحی بر اساس مقاومت نهایی، براساس تشکیل مکانیزم خرپایی در اعضای بتنی می باشد. این روش یک ابزار مناسب برای بدست آوردن برش بحرانی در مناطقی که توزیع کرنش در آنها غیرخطی است می باشد. در این روش فرض می شود که بارهای وارد شده به سازه از طریق شبکه ای از اعضای فشاری و کششی که در گره های به یکدیگر متصل شده اند به تکیه گاه انتقال داده می شود. این روش با تبدیل حالات پیچیده تنش به مجموعه ای از مسیرهای ساده باعث ساده سازی انواع سازه های بتنی پیچیده می گردد. این مسیرهای انتقالی به صورت اعضای دو نیرویی هم راستا با جهت مدل های تنش مدل می گردد. اعضای دو نیرویی که نیروهای فشاری را انتقال می دهند عضو فشاری، اعضای انتقال دهنده ی نیروهای کششی عضو کششی و محل تلاقی عضو فشاری و کششی را گره می نامند به مجموعه این اعضا مدل یا مکانیسم خرپایی می گویند. ظرفیت سازه جایگزین شده با مدل خرپایی به راحتی با تحلیل استاتیکی مدل خرپایی جایگزین قابل محاسبه می باشد هدف از انجام این مطالعه بررسی ومقایسه ی مدل هایی است که بر اساس مبانی مدل خرپایی برای تعیین ظرفیت عضو فشاری بطری شکل ارایه شده ومطابقت این مدل ها با نتایج ازمایشگاهی می باشد.از طرفی وجود
بازشو رفتار فشاری ستون ها را ازنظر ظرفیت حمل باروجابجایی محوری تحت تاثیر قرار می دهد لذا پنج نمونه ازمایشگاهی با
بازشو وبدون
بازشو ساخته شد ومورد ازمایش قرار گرفت. بادرنظر گرفتن محل
بازشو وطول صفحه تکیه گاهی بارگذاری ،بارمحوری وکرنش درطول ازمایش ثبت شد . نتایج ازمایش بامدل های موجود مقایسه وپیشنهادهایی ارایه گردید.