هدف از این تحقیق تعیین رابطه بین ویژگی های شخصیتی و آسیب پذیری روان تنی دانش آموزان شهر تهران بود. به این منظور، تعداد 135دانش آموز پسر و 148 دانش آموز دختر بصورت تصادفی از 12 مدرسه شهر تهران انتخاب شدند. ابزار تحقیق عبارت بودند از: پرسش نامه های شخصیت NEO-FFI کاستا و مک کرا 1992 ( و
اختلالات روان تنی )تاکاتا و ساکاتا 2004 (. نتایج آزمون پیرسون نشان داد که به جزویژگی باز بودن به تجربهها، بقیه ابعاد شخصیت رابطه معنیداری با نمرات
اختلالات روان تنی داشتند. دانش آموزان با شخصیت روان رنجورخویی، بیشتر در معرض مشکلات روانتنی قرار داشتند، اما دانش آموزان با ویژگیهای شخصیتی برونگرایی،
توافق پذیری و وظیفه شناس بودن، شکایات کمتری از مشکلات روان تنی داشتند. تحلیلهای رگرسیون چندگانه نشان داد، در حدود 25 درصد از واریانس مشکلات روان تنی دانش آموزان را میتوان از روی صفات شخصیتی آنها تعیین کرد. روان رنجورخویی، وظیفه شناس بودن و برون گرایی، توانستند مشکلات روانتنی دانش آموزان را پیشبینی کنند. جنسیت نیز، فقط در رابطه بین وظیفه شناس بودن و مشکلات روان تنی نقش تعدیل کننده داشت. نتایج این تحقیق دال بر اهمیت ابعاد شخصیت دانش آموزان در پیش بینی امکان ابتلای آنها به مشکلات روان تنی بود. تلویحات بالینی یافته های تحقیق این است که مشاوران و درمانگران روانشناسی و پزشکی، این آمایه های شخصیتی را در مشاوره،پیشگیری و درمان اختلالات روانتنی مد نظر قرار دهند.