در دنیای متلاطم و متغیر کنونی، تنها چیزی که تغییر نمی کند، خود تغییر است. در دهه های گذشته، غالب سازمان ها راهبرد بازسازی و مهندسی مجدد را در پاسخ به چالش ها و تغییرات محیطی انتخاب می کردند اما اکنون دیگر رویکردها و راه حل های گذشته پاسخگو نمی باشند. بهترین و نوین ترین راه بقا و موفقیت سازمان ها در این شرایط، توجه و تمرکز آن ها بر چابکی سازمانی است. چابکی سازمانی پاسخی است آگاهانه و جامع به نیازهای در حال تغییر مداوم در بازارهای رقابتی و کسب موفقیت از فرصت هایی که سازمان به دست می آورد. طبق نظر محققین، جهت دستیابی به چابکی سازمانی، مدیریت دانش، تشکیل سازمان دانش محور و تسهیل جریان ارتباطی و اطلاعاتی در سازمان، جزء کلیدی ترین عوامل توانمندساز محسوب می شوند. با توجه به ظهور شرکت ها و سازمان هایی که شالوده اصلی آن ها مبتنی بر دانش و استفاده از ایده ها، خلاقیت و نوآوری هاست لزوم بکارگیری صحیح دانش در سازمان روز به روز بیشتر جلوه گر میگردد. از اینرو مقاله پیش رو که به صورت کتابخانه ای گردآوری شده است، با مبنا قرار دادن دانش و مدیریت صحیح آن در سازمان به تحلیل جایگاه چابکی سازمانی در شرکت های دانش بنیان می پردازد. در این راستا ابتدا مفهوم چابکی سازمانی از دیدگاه صاحبنظران مختلف مطرح، در ادامه به جایگاه کلیدی مدیریت دانش در توانمندسازی سازمان ها جهت چابک شدن پرداخته و برخی مدل ها در این خصوص مطرح شده است.