امکان سنجی و بررسی ساخت داربست کاپا- کاراگینان/ نانو الیاف فیبرویین ابریشم به منظور استفاده در مهندسی بافت استخوان abstract
امروزه ساخت داربست مناسب بعنوان جایگزین برای بافت از دست رفته با هدف بازسازی، ترمیم و بازگرداندن عملکرد بافت به طور گسترده ای مورد بررسی است. از بین پلیمرها، ابریشم به علت دسترسی بالا، ارزان بودن، زیست سازگاری مناسب و فرایندپذیری آسان بسیار مورد استفاده برای مصارف پزشکی است. مهم ترین و برجسته ترین خاصیت ابریشم، استحکام مکانیکی بالای آن بدلیل وجود فیبرویین است به طوری که در بین تمام فیبرهای طبیعی و مصنوعی، استحکام و چقرمگی ابریشم منحصر به فرد است. یکی دیگر از پلیمرهای طبیعی مورد استفاده کاراگینان است. کاراگینان به دلیل دارا بودن گروه های سولفاته جوانه زنی آپاتیت را ترغیب می کند. در واقع وجود گروه سولفات استر در کاراگینان به دلیل دارا بودن بار منفی جوانه زنی گروه هیدروکسی آپاتیت را افزایش می دهد. در این پروژه
نانو الیاف فیبرویین با استفاده از الکتروریسی محلول فیبرویین 13% وزنی داخل حمام متانول تهیه و به مقادیر ( 1 و 2mg/ml) به عنوان فاز تقویت کننده به محلول پلی ساکارید کاپا کاراگینان اضافه شد. و نهایتا داربست های کامپوزیتی نانو الیاف
فیبرویین ابریشم ککاپا کاراگینان بارش فریز داریر ساخته شدند. نتایج حاصل از میروسکوپ الکترونی روبشی وجود ساختار متخلخل با ارتباط درونی را در تمام داربست ها تایید نمود. درصد متخلخل و میانگین اندازه حفرات مناسب با اندازه سلول های استخوانی به منظور استفاده در مهندسی بافت حاصل شد. نتاج آنالیز طیف سنجی پراکندگی انرژی پرتو ایکس (EDS) از داربست های قرار گرفته در محلول شبیه سازی شده بدن (SBF)، مبین تشکیل لایه از
کلسیم فسفات بر روی سطح داربست ها بود. نتایج حاصل از آزمون اندازه گیری میزان سمیت سلولی با روش غیر مستقیم زیست سازگاری و عدم سمیت داربست ها را به اثبات رساند. علاوه بر این، مشاهده گردید که سلول ها به خوبی بر روی سطح داربست ها چسبیده و لنگر انداخته اند، به طوری که یک لایه سلولی سطح داربست را پوشانده است.