بارداری یک دوره با اهمیت و البته بحرانی در زندگی هر زنی محسوب میشود، چرا که از یک سو از این دوران لذت برده و از سویی دیگر دچار تغییرات مهم آناتومیکی، فیزیولوژیکی و روانی شده که تطابق با این همه تغییرات برای وی دشوار است .یکی از تغییرات روانی شایع در طول بارداری،
اضطراب است که عواقب زیادی را برای مادر و فرزند وی به دنبال دارد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی
اضطراب دوران بارداری، عوامل موثر بر آن و اثرات آن بر مادر و کودک است. در این مطالعه مروری، با بررسی منابع کتابخانهای و پایگاههای الکترونیکی و استفاده از کلید واژههای اضطراب، بارداری،
نوزاد و
سلامت روان مروری جامع صورت گرفت. مواردی که با هدف مطالعه سازگار بود انتخاب و با بازخوانی عمیق آنها مقاله تدوین شد.
اضطراب در دوران
بارداری به ویژه در سه ماهه سوم در سطح بالایی است که عوامل مختلفی چون
بارداری ناخواسته، سابقه قبلی فرزند مرده، سابقه سقط جنین، نخستزا بودن، حمایت ناکافی همسر، سن، تحصیلات و رضایت زناشویی پایین در بروز آن نقش دارند.
اضطراب بارداری علاوه بر داشتن عواقب منفی بر خود مادر و روند زایمان، بر حال و آینده کودک هنوز متولد نشده وی نیز تاثیر میگذارد. این کودکان معمولا با وزن کم و نمره آپگار پایین متولد میشوند و امکان پذیرشهای بیمارستانی در بخشهای مراقبت ویژه نوزادان و یا بخشهای دیگر به علت بیماریهای عفونی و اسهالی بیشتر است. یافتههای حاصل از پژوهش، اثرات منفی
اضطراب بارداری بر مادر و فرزند وی، لزوم ایجاد برنامههای حمایتی و آموزشی، همچنین شناسایی مادران تحت استرس وآموزش چگونگی تعدیل و مقابله با استرسهای دوران
بارداری را مطرح میکند. با رفع مشکل، میتوان از خطرات احتمالی بعدی که تعدادی ازآنها شناخته شده و تعدادی ناشناخته است وممکن است نه تنها ادامه زندگی کودک، بلکه تداوم خانواده را با مشکل مواجه سازد، جلوگیری کرد.