درآمدهای مالیاتی یکی از مهم ترین منابع مالی دولت ها جهت تامین هزیته هایشان به شمار می آید. به طور کلی
مالیات ها بر اساس سه پایه درآمد، مصرف و ثروت به صورت مستقیم و غیرمستقیم وصول می شوند که
مالیات بر
ارزش افزوده از نوع
مالیات بر مصرف می باشد که به صورت غیرمستقیم وصول می شود. قانون
مالیات بر
ارزش افزوده به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های تحول اقتصادی کشور،توسط مجلس شورای اسلامی به تصویب رسیده و اجرای نظام
مالیات بر
ارزش افزوده در دستور کار دولت قرار گرفته است.
مالیات بر
ارزش افزوده نوعی نظام مالیاتی مبتنی بر خود اظهاری است بنابراین ممکن است بین میزان
مالیات اظهار شده توسط مودیان و میزان
مالیات برآورد شده توسط سازمان امور مالیاتی اختلاف وجود نداشته باشد که جهت نزدیک کردن تفاوت های بین این دو نوع
مالیات و همچنین جهت کشف و جلوگیری از تخلفات مالیاتی، ایجاد طرح مناسب و کارآمد
حسابرسی جهت محکم تر شدن زنجیره تشکیلات نظام
مالیات بر
ارزش افزوده ضروری است. بنابراین در این مقاله سعی شد که با پرداختن به بحث حسابرسی، ریسک
حسابرسی و
مالیات بر ارزش افزوده، بخشی از مبانی تیوریک این بحث تبین و آشکار گردد.