مقایسه وضعیت خودبرندسازی دانشجویان تربیت بدنی با دانشجویان سایر رشته ها با تاکید بر الگوی شش گانه مهارت های ارتباطی موثر قاسمی

هدف از پژوهش حاضر مقایسه وضعیت خودبرندسازی دانشجویان رشته های مختلف تربیت بدنی با دانشجویان دیگر رشته ها با تاکید بر الگوی ششگانه مهارتهای ارتباطی موثر قاسمی بود. روش این پژوهش توصیفی پیمایشی بود و جامعه آماری آن را تمامی دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشدگرایشهای مختلف تربیت بدنی و دیگر رشته ها در دانشگاه های منتخب در سال )1394( تشکیل دادند. نمونه آماری نیز 384 نفر در نظر گرفته شد. ابزارهای پژوهش دو پرسشنامه تعیین وضعیت خودبرندسازی قاسمی )1393( و تعیین سطح مهارتهای ارتباطی قاسمی )1393( بود. به منظور بررسی روایی صوری پژوهش از نظر پنج متخصص این حوزه استفاده گردید و برای روایی سازه از تحلیل عاملی تاییدی استفاده شد. همچنین، پایایی پرسشنامه )بر روی یک نمونه 30 نفره( با استفاده از آلفای کرونباخ برای پرسشنامه تعیین وضعیت خودبرندسازی قاسمی معادل )0/81( و برای پرسشنامه تعیین سطح مهارتهای ارتباطی معادل )0/86( به دست آمد. علاوه براین، از آزمون کلوموگروف اسمیرنوف، تحلیل عاملی تاییدی، تی تک نمونه ای، تی مستقل و آزمون لوین جهت مقایسه بین متغیرها استفاده شد. تجزیهوتحلیل داده ها نیز با استفاده از نرم افزار اس.پی.اس.اس نسخه 22 انجام گرفت. نتایج نشان میدهد که وضعیت خودبرندسازی دانشجویان حوزه تربیت بدنی به طور معناداری ضعیف میباشد )P<0/05( و دانشجویان حیطه تربیت بدنی به لحاظ مهارتهای نوشتن، سخن گفتن و استفاده از ابزارهای ارتباطی روزمره و نوین به طور معناداری ضعیف بوده و وضعیت مهارت های گوش دادن، خواندن و زبان تنی به شکل معناداری مناسب میباشد .)P<0/05( همچنین، نتایج حاکی از آن است که خودبرندسازی دانشجویان تربیت بدنی به شکل معناداری پایین تر از خودبرندسازی دانشجویان غیرتربیت بدنی است .P<0/05 براساس نتایج، با توجه بیشتر به آموزش مهارتهای ارتباطی در رشته تربیت بدنی میتوان علاوه بر افزایش این مهارتها به افزایش مهارت خودبرندسازی دانشجویان کمک نمود.

Keywords:

مهارت های ارتباطی , مدل شش گانه ارتباطات , خودبرندسازی