بررسی آرایه های هندسی در گچبری محراب های ادوار اسلامی (نمونه موردی: مسجد جامع نایین، مسجد جامع فریومد، امامزاده ربیعه خاتون)
Publish place: Conference on Civil Engineering, Architecture and Urban Planning of the Islamic World
Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 804
This Paper With 18 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CAUCONF01_0431
تاریخ نمایه سازی: 30 شهریور 1397
Abstract:
محرابهای گچ بری، بهعنوان یکی از باشکوهترین جلوه های تزیین در معماری ادوار اسلامی، علاوه بر تنوع آشکار در فرمها و ابعاد ساخت، شامل مجموعه منحصربه فردی از آرایه های گوناگون است در این مقاله، علاوه بر معرفی انواع آرایه های هندسی بهکاررفته در محرابهای گچبری سه دوره تاریخی،سیر تحول، تنوع، تداوم یا تکرار هر یک از گره های مذکور و نحوه کاربرد آنها در بخشهای مختلف محرابها، از حیث وسعت فضای اختصاصیافته و مکان به کاربرده شده، مورد ارزیابی قرارگرفته است. روش تحقیق، توصیفی_قیاسی بوده و برای رسیدن به نتایج مطلوب از تحقیق کتابخانه ای اعم از کتاب، رساله، مقالات و پایگاه های اینترنتی استفادهشده است و درنهایت با بازدید از امکانات موجود میدانی مطالب به دست آمده را تحلیل و تکمیل نموده و به جمع بندی نهایی رسانده است. نتایج حاصله گویای این مطلب است که با پیشرفت تکنیکهای گچبری و ابزار مورداستفاده و همچنین تغییر بستر تاریخی_ اجتماعی نقوش هندسی به کاررفته در محرابها به تدریج پیچیده تر شده و همچنین شاهد ظهور رنگ در محرابها هستیم.تحلیل های انجام شده که از بررسی 3 محراب گچبری تاریخدار منسوب به دوره ایلخانی، آلبویه و خوارزمشاهیان به دست آمده، حاکی از آن است که کاربرد نقوش هندسی در این محرابها، حضوریپر4رنگ داشته و بیشترین درصد را، گره هایی بر پایه عدد شش و هشت (گره های شش و شمسه، هشت و طبل گردان و...) به خود اختصاص داده است. این گره هاغالبا0، در دیوارهای جانبی و روبروی طاقنما و حاشیه های محرابهای گچبری قرارگرفته است.
Keywords:
Authors
سپیده بخشی
دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران
ناصر بخشی
دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران
داوود احمدی
دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران