منابع انسانی در جوامع پیشرفته یکی از عوامل کلیدی دستیابی به توسعه پایدار محسوب می شود. شاید یکی از مهمترین معیارها برای درجه توسعه یافتگی یک کشور، میزان اهمیت و اعتباری است که زنان در آن کشور دارا هستند. هر چه حضور فعال زنان در اداره امور اجتماع بیشتر باشد، کشور توسعه یافته تر است. بدیهی است منظور از حضور، حضور واقعی و موثر است و نه حضور صوری و سمبولیک. متاسفانه در کشور ما فرصتهای سیاسی و اجتماعی سمبولیک در اختیار زنان گذاشته می شود که از استحکام لازم برخوردار نیستند. تا زمانی که زنان توانایی پیشرفت، از طریق ارتقای توانمندیهای خود را به دست نیاورد، حقوق آنها در معرض تعرض بوده و همواره موقعیت اجتماعی آنان در خطر خواهد بود. این درحالیست که وضعیت عمومی سازمان ها هنوز از باقی ماندن زنان در رده های پایین مدیریتی و اثر
سقف شیشه ای حکایت دارد. زنان به عنوان نیمی از جمعیت، تاثیر مستقیمی در پیشرفت و توسعه همه جانبه جامعه دارند و رفع موانع مشارکت فعال زنان در امور اقتصادی، سیاسی و اجتماعی می تواند راهگشای مسیر توسعه باشد. با این وجود هدف از این مقاله تعریف
سقف شیشه ای و تشریح و ارایه مدلی برای عوامل ایجاد کننده
سقف شیشه ای در سازمان ها ودر نهایت ارایه راهکارهایی جهت از بین بردن
سقف شیشه ای می باشد.