در طول ده ه گذشته، با پیشرفت فوقالعاده در زمینه فناوریاطلاعات و ارتباطات، اینترنت سنتی با چالش های زیادی روبرو شده است. برای مدت طولانی تکنولوژیهای شبکه با سرعت پایینتری نسبت به دیگر تکنولوژی های ارتباطی تکامل و رشد پیدا کرده است. این امر سبب شده شبکه های سنتی توانایی پاسخگویی به نیازهای رو به رشد سازمانهای بزرگ، توسعه دهندگان زیر ساختهای شبکه و کاربران نهایی را نداشته باشد. به این دلیل، صنعت شبکه مجبور به تغییر در ساختارهای سنتی خود شد. با مطرح شدن مفهوم شبکه نرم افزار محورSDN ، رویکرد جدیدی در صنعت شبکه ارایه شد که بتواند نیازهای نسل جدید سیستم های مبتنی بر شبکه را پوشش دهد. یکی از مشکلات موجود در شبکه های سنتی چالش
توازن بار در این شبکه ها است. اگر بارشبکه به طور مساوری توزیع نشود باعث کاهش کارایی شبکه میشود. در شبکه های نرم افزار محور کنترل شبکه به کنترلرها داده شده است و دستگاه های موجود صرفا به عناصر ارسال بسته تبدیل میشوند از آنجا که کنترلر کنترل کل شبکه را در اختیار دارد وجود یک متعادل کننده بار میتواند مزیت بزرگی در مقایسه با شبکه های سنتی محسوب شود. استراتژیهای فراوانی برای
توازن بار مطرح شده که هدف آنها بهبود کارایی و
توازن بار در شبکه هاست. در این مقاله ما تلاش میکنیم خلاصهای از دسته بندیها مطرح شده را مورد بررسی قرار دهیم و مزایا و معایب آنها را تجزیه و تحلیل کنیم.