سنتز و شناسایی غشای نانوکامپوزیت پلی(اتر- b-آمید)برپایه چارچوب های ایمیدازولات زیولیتی عامل دارشده برای جداسازی گازهای کربن دی اکسید و متان
Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 617
This Paper With 12 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJPST-31-1_001
تاریخ نمایه سازی: 20 آبان 1397
Abstract:
در این مطالعه، غشاهای دولایه ماتریس ترکیبی بر پایه پلی)اتر--bآمید( با نام تجاری Pebax همراه با نانوذرات )zeolitic imidazole framework-8( ZIF-8 با ساختار آلی فلزی به عنوان ذرات پراکنش یافته درون شبکه پلیمری برای جداسازی دو گاز کربن دی اکسید و متان ساخته شد. ذرات به منظور بهبود سازگاری در شبکه پلیمر به وسیله عامل اتصال دهنده (-3آمینوپروپیل(تریاتوکسی سیلان )APTES( اصلاح شده و با فنون میکروسکوپی الکترونی پویشی )SEM(، طیف سنجی زیرقرمز تبدیل فوریه )FTIR(، پراش پرتو )XRD( X و آزمون )Brunauer-Emmett-Teller( BET شناسایی و بررسی شدند. زیرلایه نگهدارنده پلی اتر سولفون )PES( با روش ریختهگری محلول و جدایی فاز مرطوب ساخته شد. سپس روی آن، لایه گزینشی Pebax/ZIF-8 با روش جدایی فاز خشک ایجاد شد. برای مقایسه و بررسی اثر ذرات بر بهبود عملکرد جداسازی گازها، غشاهای ماتریس ترکیبی با درصد وزنی متفاوت از ذرات پراکنش یافته ساخته شدند و تحت آزمایش تراوایی گازهای کربن دی اکسید و متان قرار گرفتند. وجود ذرات باعث افزایش تحرک زنجیرها و مقدار تراوایی گازها شد. به طوریکه در مقدار بارگذاری 40% وزنی از ذرات، مقدار تراوایی گاز کربن دی اکسید به 169 barrer افزایش یافت. با سیلاندار کردن ذرات، خاصیت آبدوستی در غشای ماتریس ترکیبی ذره با Pebax بیشتر شد. تراکم زنجیره ای پلیمر با وجود ذرات ZIF-8 اصالحشده در ماتریس پلیمری، بدون تغییر چندانی در کاهش مقدار گزینش پذیری گاز کربن دیاکسید، به علت تشدید پیوند میان ذرات و پلیمر، افزایش یافت و با ایجاد پیوند با سطح ذره به سازگاری بهتر ذره در شبکه پلیمر منجر شد. با افزایش مقدار بارگذاری ذرات اصلاح نشده، گزینش پذیری غشا به شدت کاهش یافت. درحالیکه در غشای ماتریس ترکیبی با ذرات اصلاح شده مقدار کاهش گزینش پذیری با سرعت کمتری انجام شد. همچنین، در آزمون مخلوط گازها، تراوایی هر دو گاز نسبت به حالت خالص افزایش یافت، به طوری که در ترکیب هم مولار گزینش پذیری به مقدار 34% کاهش یافت.
Keywords:
Authors
حمیدرضا آمدی
اهواز، دانشگاه صنعت نفت، دانشکده نفت، گروه مهندسی گاز
مسعود آقاجانی
اهواز، دانشگاه صنعت نفت، دانشکده نفت، گروه مهندسی گاز