اثرتمرین مقاومتی فزاینده براسپرماتوژنز وهورمون های تولیدمثلی درموش های نر
Publish place: Journal of Sport and Biomotor Sciences، Vol: 4، Issue: 7
Publish Year: 1391
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 396
This Paper With 8 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
این Paper در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JSBS-4-7_002
تاریخ نمایه سازی: 23 آبان 1397
Abstract:
مقدمه: مطالعات زیادی در مورد اثرات تمرین استقامتی بر سیستم تولید مثل مردان وجود دارد. به هر حال، اثرات تمرین مقاومتی بر باروری و سیستم تولید مثل مردان روشن نیست. هدف: بنابراین، هدف این مطالعه بررسی اثرات تمرین مقاومتی بر کار کرد تولید مثل مردان بود. روش شناسی: بیست سر موش نر نژاد اسپراگ داولی به طور تصادفی به دو گروه 10 تایی کنترل و تمرین مقاومتی تقسیم شدند. برنامه تمرین مقاومتی شامل بالا رفتن از نردبان با حمل بار آویزان به دم حیوان بود (5 روز در هفته، 3 نوبت 4 تکراری). در طول 8 هفته تمرین وزنه ها به تدریج افزایش یافت و این میزان در هفته آخر به 200 درصد وزن بدن حیوان رسید. موشها در گروه های مجزا بیهوش شدند و نمونه گیری انجام شد. غلظت های سرمی هورمون لوتیینی، تستوسترون، هورمون محرک فولیکول و پرولاکتین به روش رادیوایمنواسی اندازه گیری شد. نیمرخ منی شناسی تمام موشها بر طبق روش نمره دهی جانسون ارزیابی گردید. آنالیز آماری با آزمون تی مستقل انجام شد. یافته ها: بعد از 8 هفته تمرین، موش های تمرین کرده کاهش معنی داری را در کیفیت اسپرماتوژنز در مقایسه با موش های گروه کنترل نشان دادند ( 0 / 05> P). در گروه تمرین تغییر معنی داری در سطوح هورمونهای جنسی (تستوسترون، هورمون لوتیینی، هورمون محرک فولیکول و پرولاکتین) مشاهده نشد ( 0 / 05
تمرین مقاومتی فزاینده ممکن است دارای اثرات تنظیمی منفی بر سیستم تولید مثلی مردان باشد.
Keywords:
Authors
عباس صارمی
استادیاردانشگاه اراک
نادر شوندی
دانشیاردانشگاه اراک
سعید چنگیزی آشتیانی
دانشیاردانشگاه علوم پزشکی اراک
مهدی بهمن زاده
کارشناس ارشدتربیت بدنی دانشگاه اراک