یادکرد حیوانات در نهج البلاغه، کارکرد حقیقی و تصویر آفرینی هنری
Publish place: Ketabeghayyem، Vol: 6، Issue: 14
Publish Year: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 440
This Paper With 20 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_KGY-6-14_007
تاریخ نمایه سازی: 25 آذر 1397
Abstract:
یادکرد از جانداران به ویژه حیوانات، از راه های ایجاد حیات و حرکت در تصویرآفرینی هنری و ادبیاست. از این طریق میتوان تصاویر را از رکود خارج کرد و اثربخشی و نفوذ آن را بیشتر نمود. بر همیناساس، یکی از کارکردهای نام بردن از حیوانات در نهج البلاغه، نقشی است که این مهم در خلق تصاویر برعهده دارد. در این نوشتار که با روشی توصیفی- تحلیلی به انجام رسیده، سیوسه گونه حیوان را درنهج البلاغه شناسایی کرده است. این نامبری دلایل متعددی داشته است؛ گاه به صورت حقیقی و از جهتخلقت و اوصاف، ماموریت داشتن، حقوق و احکام، بیان علم الهی و حشر و معاد بوده است. همچنین دربرخی موارد، عناصر بیانی چون تشبیه، استعاره، مجاز و کنایه مورد توجه بوده است. در نهج البلاغه، بسیاریاز تصویرسازی ها از دنیا، فضایل و رذایل اخلاقی، گناه، تقوا، فرار از جنگ و امثال آن با استفاده از جنبه هایمختلف حیوانات به تصویر کشیده شده است.
Keywords:
Authors
سیدحسن فاتحی
استادیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه بوعلی سینا
مرتضی قایمی
دانشیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه بوعلی سینا
بی بی راحیل سن سیلی
دانشجوی دکترای زبان و ادبیات عربی دانشگاه بوعلی سینا