تربیت شدن به مثابه فطری بودن

Publish Year: 1393
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 330

This Paper With 22 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_ISED-9-19_006

تاریخ نمایه سازی: 18 اسفند 1397

Abstract:

در این مقاله تلاش شده است خاستگاه تربیت از بیرون به درون، از کسب به کشف، و از القا و تجویز، به الهام و پرهیز ارتقا یابد. زیرا هدف تعلیم و تربیت آن است که آدمی تمامیت خویش را در فعلیت بخشیدن به قابلیت های فطری خویش بیابد و در این خویشتن یابی، جوهره روح الهی اش را بر اساس آیه و نفخت فیه من روحی (حجر، 29) تجربه کند. روش تربیت فطری، فاعلی، قلبی وشهودی است که غالبا از طریق کنش های الهامی و پرهیزی، و نه القایی و ایجابی رخ می دهد. تاثیر کنش های الهامی برخلاف کنش های تجویزی، آزاد، سیال و غیرمستقیم بوده و منجر به کشف و شهود در مخاطب می شود. در این دیدگاه تربیت شدن به مثابه فعلیت بخشیدن به درون مایه های وجود آدمی است که با راهبرد استخراج و اکتشاف - و نه انتقال و اکتساب- نمایان می شود

Authors

عبدالعظیم کریمی

عضو هییت علمی پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش