ملاصدرا، فیلسوف ساقی نامه سرا
Publish place: Journal of Lyrical Literature Researches، Vol: 12، Issue: 22
Publish Year: 1393
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 395
This Paper With 18 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JLLR-12-22_005
تاریخ نمایه سازی: 8 خرداد 1398
Abstract:
ساقی نامهها، یکی از انواع ادبی موثر در ادبیات فارسی است که گفته می شود شکل تحول یافتهی خمریات ادب عربی است و در سیر تحولی خود با صبغهای فلسفی، اخلاقی، عرفانی و انتقادی توسط شاعران ساقی نامه سرای فارسی عرضه شده است. این نوع ادبی از جهت ساختار و محتوا دارای ویژگیهایی است که کمابیش در اغلب آن ها تکرار می شود. از جملهی این خصوصیات اشتمال بر بنمایههای اصیل متون عرفانی و کاربرد واژگان اهل تصوف و ادبیات مغانه چون ساقی و می و جام و چنگ و مطرب و... میباشد. با تامل در اشعار ملاصدرا، فیلسوف و حکیم نامدار عصر صفوی، دریافته میشود که اشعار وی بسیاری از خصوصیات نوع ادبی ساقی نامه را دارا میباشد. وی علاوه بر کاربرد واژگان، موضوعات و بن مایه ها ی این نوع، به شرح و بیان ارزشمندترین آموزههای حکمی و عرفانی حکمت متعالیه، که خود موسس آن بوده است، میپردازد. این پژوهش به شیوهی تحلیل محتوا، به توصیف و تبیین اشعار صوفیانهی ملاصدرا از منظر خصوصیات کلی ساقی نامهها میپردازد و در پی پاسخ به این سوال است که آیا میتوان ملاصدرا را در شمار ساقی نامه سرایان ادب فارسی محسوب کرد
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :