فرسودگی
شغلی سندرمی است مرکب از خستگی جسمی و عاطفی که منجر به ایجاد خود پنداره منفی در فرد، نگرش منفی نسبت به شغل و فقدان احساس ارتباط با مراجعان به هنگام انجام وظیفه میگردد. در کشورهای مختلف دنیا؛ درصد قابل توجهی از
کارکنان هر سازمان، گرفتار
فرسودگی شغلی میشوند. پرواضح است که پیشگیری از وقوع
فرسودگی شغلی، در ارتقاء بهداشت روانی افراد و در نتیجه ارتقاء کیفیت ارائه خدمات نقش بسزایی دارد .
فرسودگی شغلی یکی از عواملی است که سازمانها وکارکنان آنها را بگونهای منفی تحت تاثیر قرار میدهد .
فرسودگی شغلی تنها مسئله برخواسته از ضعف یا ناتوانی محض در کارمندان نیست، بلکه مرتبط با محیط کار و عدم هماهنگی بین خصوصیات ذاتی افراد و ماهیت شغلشان نیز هست. به هر میزان عدم هماهنگی بیشتر باشد به همان میزان پتانسیل
فرسودگی شغلی بالا میرود و باعث کاهش اهمیت ارزشها، ضعیف شدن اراده و روحیه میشود . استرس و
فرسودگی شغلی از جمله خطرهای
شغلی است که در سالهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است. استرسهای طولانی مدت
فرسودگی شغلی را به همراه دارد. لذا شناسایی خطر
فرسودگی شغلی کارکنان بسیار اهمیت دارد.هدف اصلی از پژوهش حاضر؛ مطالعه مفهوم، علل، علائم و
درمان فرسودگی شغلی بوده است.
فرسودگی شغلی نشانگان فروپاشی عاطفی بعد از سالهادرگیری و اشتغال بکار است. این نشانگان در بین مشاغلی از قبیل پرستاری، پزشکی، آموزشی، امنیتی و مواردی از این قبیل بیشترمشاهده میشود