کاربرد برنامه ریزی بیان ژن در پیش بینی خشکسالی ( مطالعه موردی: ایستگاه سینوپتیک تبریز)
Publish Year: 1398
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 703
This Paper With 14 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
این Paper در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JEWE-5-1_001
تاریخ نمایه سازی: 25 خرداد 1398
Abstract:
پیکره آبی دریاچه ارومیه در سالهای اخیر به دلایل مختلف از قبیل خشکسالیهای متوالی با کاهش شدید سطح و حجم روبرو شده است. بنابراین، در این پژوهش وضعیت خشکسالی در ایستگاه سینوپتیک تبریز به عنوان یکی از ایستگاههای مهم حوزه آبخیز دریاچه ارومیه در مقیاسهای زمانی مختلف با استفاده از شاخص بارش- تبخیر و تعرق استاندارد شده (SPEI) و مدل برنامه ریزی بیان ژن (GEP) مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور از شاخص SPEI در مقیاسهای زمانی 1، 3، 6، 12، 24 و 48 ماهه طی دورهی آماری 53 ساله برای پایش وضعیت خشکسالی در این ایستگاه استفاده شد. نتایج نشان داد سه دوره طولانی مدت خشکسالی مربوط به سالهای 1963-1961، 1992-1986 و 2009-1997 در طول دوره آماری وجود دارد. سپس با استفاده از سری زمانی مقادیر SPEI در 5 مدل ورودی با تاخیرهای یک تا 5 ماهه و مدل GEP نسبت به پیشبینی خشکسالی اقدام گردید. نتایج نشان داد که دقت پیشبینی مدل GEP با افزایش مقیاس محاسبه SPEI رابطه مستقیم دارد و با افزایش مقیاس زمانی SPEI، دقت پیشبینی افزایش پیدا میکند به نحوی که ضریب همبستگی در مرحله آزمون در مقیاس یک ماهه (SPEI1) از 203/0 به 988/0 در مقیاس 48 ماهه (SPEI48) و دقت کلی مدل نیز در SPEI1 از 1/57 درصد به 2/94 درصد در SPEI48 رسید.
Keywords:
Authors
عباس عباسی
دانشجوی دکتری، گروه مهندسی منابع آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه. ارومیه. ایران
کیوان خلیلی
استادیار، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه. ارومیه. ایران
جواد بهمنش
دانشیار، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه. ارومیه. ایران
اکبر شیرزاد
استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی ارومیه. ارومیه. ایران