اثرات ارتعاش تمام بدن بر میزان بار کاری ذهنی و ضربان قلب در رانندگان مینی بوس های بین شهری
Publish place: Third Biennial of Ergonomics in Iran
Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 1,029
نسخه کامل این Paper ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
BEMED03_186
تاریخ نمایه سازی: 5 تیر 1398
Abstract:
زمینه و هدف: ارتعاش در وسایل نقلیه به عنوان یکی از عوامل زیان آور موثر در ایجاد مشکلات بهداشتی محسوب می شود که اثرات فیزیولوژیکی و روانی قابل ملاحظه ای بر رانندگان دارد. ارتعاش تمام بدن از طریق تماس در نقاط مختلف بدن همچون نشیمنگاه صندلی، پشتی صندلی و پشتی سر به بدن رانندگان و مسافران وسایل نقلیه وارد می شود. در کشور ایران، عمر بالای وسایل نقلیه عمومی به ویژه اتوبوس ها و مینی بوس ها و سهم بالای آنها در جابجایی مسافر بر اهمیت توجه به سلامت جسمانی و روانی رانندگان می افزاید. این مطالعه با هدف تعیین اثر ارتعاش تمام بدن بر بار کاری ذهنی و میزان ضربان قلب رانندگان مینی بوس های بین شهری انجام شده است. روش بررسی: در این پژوهش 53 نفر از رانندگان مینی-بوس-های بین شهری مسیر تهران - بومهن با میانگین سنی 43/7± 8/88 سال شرکت داشتند. هر یک از رانندگان مسیر 54 کیلومتری تهران تا بومهن را در مدت 55± 5دقیقه رانندگی میکردند. برای اندازه گیری ارتعاش تمام بدن از دستگاه دیجیتالی ارتعاش سنج تمام بدن SVAN958 و شتاب سنج مدل A / L 39 SV شرکت SVANTEK با حساسیت اسمی^210 mv⁄ms استفاده شد. مقادیر شتاب توزین یافته فرکانسی ریشه مجموع مربعات (rms)، میزان دوز ارتعاش (VDV) و فاکتور قله (CF مطابق با استاندارد 2631-ISOدر 3 جهت x ،y و z و با قرار دادن صفحه شتاب سنج در مرکز نشیمنگاه صندلی تحت شرایط واقعی کار روزانه رانندگان و مطابق با معیارهای ذکر شده توسط استاندارد 2631-ISO اندازه گیری گردید. میانگین ضربان قلب آنها نیز با استفاده از دستگاه اسپرت تستر مدل Biolife 10 در ابتدا و انتهای مسیر ثبت شد. همچنین بار کاری ذهنی رانندگان در پایان هر مرحله با استفاده از پرسشنامه NASA - TLX ثبت گردید. اطلاعات بدست آمده با استفاده از نرم افزارSPSS 23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و برای تحلیل نتایج از روش های آماری آنالیز واریانس، آزمون تی - استیودنت و تی زوجی در سطح معناداری 05 / 0 استفاده شد. یافته ها: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که براساس استاندارد 2631-ISO، شتاب های وزن یافته فرکانسی rms در محورهای X ، Y در مینی بوس های مورد مطالعه در زیر ناحیه هشدار سلامتی (arms(0٫46) و در محور Z نیز که حداکثر مقدار شتاب rms را به خود اختصاص داده و به عنوان محور غالب برشمرده می شود، در ناحیه هشدار سلامتی (0،46> arms> 0،93) قرار دارد. همچنین مواجهه 8 ساعته رانندگان در همه مینی بوس ها از حد عمل بیشتر بود. از سوی دیگر، یافته ها حاکی از تاثیر معنادار ارتعاش تمام بدن بر میزان بار ذهنی و ضربان قلب رانندگان مینی بوس ها بود (001/ 0> P). به طوریکه با افزایش شتاب ارتعاش وارده بر رانندگان، بار ذهنی و ضربان قلب آنها نیز افزایش معناداری را نشان داد. بحث و نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که ارتعاش تمام بدن باعث افزایش بار ذهنی و ضربان قلب رانندگان می شود. به طوریکه کاهش میزان ارتعاش و کنترل آن در خودرو از طریق مواردی همچون بازبینی دوره ای و بهبود عملکرد خودرو میتواند در کاهش بار ذهنی وارده بر راننده و در نتیجه افزایش توانایی راننده در کنترل وسیله نقلیه موثر واقع گردد.
Keywords:
Authors
سجاد رستم زاده
کارشناس ارشد ارگونومی، مرکز تحقیقات بهداشت کار، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
شهرام وثوقی
استادیار، مرکز تحقیقات بهداشت کار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
علی اصغر فرشاد
استاد، مرکز تحقیقات بهداشت کار، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
فرشته طاهری
کارشناس ارشد ارگونومی، مرکز تحقیقات بهداشت کار، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.