بررسی شکر و جلوه های آن در غزلیات سعدی
Publish place: Third National Conference on Language, Literature and Recognition of Celebrities and Lovers
Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 714
This Paper With 15 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICLP03_014
تاریخ نمایه سازی: 19 تیر 1398
Abstract:
سعدی شاعری است که آثارش آیینه والای شخصیت، سیرت وسلوک اوست. سخنوری استاد که هرچه در خاطرش نقش می بندد در آیینه سخنش جلوه گر می شود. با کلام شیرین خود ذهن و زبان همه را خوانده و مناسب حال ایشان سخن می راند. اندیشه شاعرانه بسیار نیرومندش مزیتی است که باعث شده کلیت است تفکر و جهان نگری اش از لحاظ قدرت، عمق، جامعیت و انسجام در بالاترین سطح قرارگیرد. شکر و جلوه های آن که یکی از خصوصیات انسانی است که در اشعار نغز سعدی به فراوانی دیده می شود . گاهی شکرو گاهی شکایت از معشوق، پارادوکسی در کلامش ایجاد می کندکه تحسین برانگیز است. در این مقاله سعی شده است به طور مختصربه بررسی شکر و جلوه های آن در غزلیات سعدی پرداخته و آن را تحلیل نماییم.
Authors
طاهره عطایی
دانشجوی کارشناسی ارشد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان ایران
مصطفی سالاری
استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی ، زاهدان – ایران.