بررسی نمودهای فراهنجاری معنایی در غزلیات صائب و بیدل
Publish place: Third National Conference on Language, Literature and Recognition of Celebrities and Lovers
Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 705
This Paper With 25 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICLP03_048
تاریخ نمایه سازی: 19 تیر 1398
Abstract:
صائب تبریزی و بیدل دهلوی از شاعران برجسته و طراز اول سبک هندی میباشند. این دو شاعر اثرگذار سبک هندی برای برانگیختن احساسات و عواطف خواننده، از زبان و ویژگی های زبانی به نحوی مطلوب بهره بردهاند. براین اساس هنجارگریزی – خصوصا هنجارگریزی معنایی- یکی از موثرترین شیوه های برجسته سازی و تازه نمودن شعر در نقد ادبی قرن بیستم میباشدکه ابتدا مورد توجه فرمالیست ها قرار گرفت. در ایران هم شاعران زیادی از جمله صائب و بیدل از هنجارگریزی برای برجسته سازی و تشخص زبان شعری اشعار خود استفاده کرده اند. مقاله حاضر پژوهشی است که با رهیافت توصیفی- تحلیلی به بررسی زبان شعری غزلیات صائب و بیدل براساس مکتب فرمالیسم (هنجارگریزی معنایی) پرداخته و نمودهای هنجارگریزی معنایی را در غزلیات آنها بررسی نموده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که در بین نمودهای هنجارگریزی معنایی صائب با بسامد بسیار زیاد از اسلوب معادله و تمثیل بهره گرفته، اما بیدل با بسامد بسیار بالا از حس آمیزی بهره گرفته است.
Keywords:
Authors
مهدی شریفیان
استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بوعلی سینا همدان
مصطفی مرتضی ئی کمری
دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بوعلی سینا همدان