بررسی آسیب پذیری لرزه ای ساختمان به روشهای ارزیابی سریع لرزه ای مطالعه موردی مناطقی از شهرستان سردشت
Publish place: the 2nd Development of Tech Infrastructure of Iran
Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 380
متن کامل این Paper منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل Paper (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
این Paper در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IRURBAN02_031
تاریخ نمایه سازی: 4 شهریور 1398
Abstract:
زلزله بعنوان یکی از پدیده های طبیعی و عامل ایجاد آسیب پذیری در ساختمان ها، همواره در ایران بعنوان کشوری لرزه خیز مطرح است. لذا بررسی آسیب پذیری لرزه ای ساختمانها بعنوان آسیب های بلقوه جهت مدیریت بحران و مدیریت جامع شهری و تهیه سناریوهای نجات و امداد دارای اهمیت ویژه ای است. ارزیابی سریع لرزه ای ساختمان ها بعنوان یک روش سریع و کم هزینه با هدف تعیین میزان آسیب پذیری سازه ها و تعیین سطح ایمنی آن ها مطرح و مورد توجه می باشد. در این مقاله مناطقی از شهرستان سردشت جهت مطالعه موردی انتخاب شده است. شهرستان سردشت در پهنه با خطر نسبی بسیار زیاد واقع است و این شهر فاقد نقشه ریز پهنه بندی زلزله و مطالعات ارزیابی لرزه ای ساختمان ها می باشد. در این تحقیق بر اساس شش روش ارزیابی سریع لرزه ای از جمله روش های پیشنهادی کانادا، FEMA، آریا، نشریه 364، کیفی سریع((LR، شاخص سازان، 100 ساختمان که بیشتر آجری و سنگی است، درمناطقی از شهرسردشت با برداشت میدانی و معیارهای خاصی از جمله قدمت، موقعیت، پراکندگی جمعیت، ایجاد اختلال در امر امداد رسانی در صورت خرابی بعلت وجود در معبرهای کم عرض و دارای پیچ وخم در بافت فرسوده، انتخاب و مورد ارزیابی سریع قرار گرفته است. با توجه به تجزیه و تحلیل نتایج ساختمان های مورد ارزیابی بر حسب میزان آسیب پذیری کم، متوسط، زیاد و خیلی زیاد در چهار گروه و برحسب عدم نیازبه تقویت، نیازمند مقاوم سازی و تخریبی تقسیم بندی شده اند، نتایج نشان می دهد 20درصد ساختمان های مورد بررسی تخریبی بوده و حدود 45 درصد به مقاوم سازی نیاز دارند.
Keywords:
Authors
کاوه نظامی ساوجبلاغی
عضو هیات علمی گروه عمران گرایش زلزله، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مهاباد، ایران،
پیمان معروف زاده
دانشجوی کارشناسی ارشد گرایش زلزله، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مهاباد، ایران