تحلیلی بر طرح تحول نظام سلامت؛ بزر گترین طرح درمانی کشور ایران در دولت یازدهم
Publish place: The 3rd National Conference on Organizational Innovation and Development with the Approach of the Islamic Model of Iran
Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 665
نسخه کامل این Paper ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
این Paper در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFODI03_021
تاریخ نمایه سازی: 10 آذر 1398
Abstract:
مقدمه: ماموریت اصلی نظام سلامت؛ ارتقای سلامت، دسترسی عادلانه، بهبود کیفیت خدمت و همچنین رضایت می باشد. طبیعتا طی سال های گذشته ملزومات تحصیل این ماموریت تحت تاثیر شرایط اقتصادی، اجتماعی، سیاسی پیوسته تغییر کرده است؛ بنابراین پاسخگویی به این تغییرات مهمترین است دلالی است که براساس آن باید نظام سلامت را متحول کرد. به راه اندازی هر طرح جدید ، اهمیت سنجش امکانات و همچنین نقاط قوت و ضعف و فرصت ها و تهدیدهای آن در اولویت قرار می گیرد. هدف مقاله حاضر، سنجش این موارد در طرح تحول نظام سلامت ایران می باشد. روش پژوهش: مطالعه حاضر مطالعه ای کیفی با رویکرد تفسیری بود که در سال 1396 انجام و برای گردآوری داده ها از مصاحبه نیمه ساختار یافته استفاده گردید. مصاحبه ها از 24 نفر افراد خبره از سازمان های مختلف از جمله ستاد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، دانشگاه هایعلوم پزشکی و کارشناسان حوزه سلامت انجام گرفت. تحلیل مصاحبه ها با روش تحلیل محتوا انجام گرفت. یافته ها: در مطالعه حاضر، 6 کد اصلی و 46 کد فرعی به دست آمد. کدهای اصلی شامل تامین مالی، مدیریت طرح، ارائه خدمت، نیروی انسانی، نظام اطلاعاتی و فناوری پزشکی بود. مشارکت دادن مدیریت بیمارستان ها در ریسک تولید و تخصیص منابع، کاهش سزارین، افزایش انگیزه نیروهای مامایی، تسریع در تکمیل کادر نیروی انسانی از جمله نیروهای پرستاری، کاهش پرداخت های غیررسمی و زیرمیزی، حمایت از بیماران صعب العلاج؛ برخی از مهم ترین نقاط تقویت این طرح بیان شد. نتیجه گیری: با توجه به اجرای 4 سال و نیمه طرح تحول نظام سلامت هنوز هم با چالش های جدی روبروست. بهتر است تخصیص منابع کافی برای بخش های بهداشت و پیشگیری که دارای حداکثر بازده ی است، صورت گیرد و برای اجرای کامل نقش وزارت بهداشت، نقشارائه کننده خدمات از سایر نقش های سیاس تگذاری، ارزیابی و نظارت این سازمان تفکیک شود. به نظر می رسد گشایش و حل چالش های این طرح نیازمند تشریک مساعی بین 3 رکن اساسی تصمیم ساز یعنی وزارت بهداشت، بیمارستان و بیمه ها می باشد.
Keywords:
Authors
حجت رحمانی
دانشیار، مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، گروه علوم مدیریت و اقتصاد سلامت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
مرضیه نجفی
دانشجوی دکتری، مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، گروه علوم مدیریت و اقتصاد سلامت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
انسیه اشرفی
دانشجوی دکتری، مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، گروه علوم مدیریت و اقتصاد سلامت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
نجمه باقیان
دانشجوی دکتری، مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، گروه علوم مدیریت و اقتصاد سلامت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران