بررسی روابط ایران و آلمان در عصر پهلوی

Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 1,962

This Paper With 36 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_IAUAZ-11-42_006

تاریخ نمایه سازی: 1 بهمن 1398

Abstract:

     این مقاله به بررسی روابط دو کشور ایران و آلمان در عصر پهلوی (1304 تا 1357) می پردازد. بطور کلی بعد از روی کارآمدن رضاشاه و در نتیجه اتخاذ سیاست گرایش به نیروی سوم در مقابل دو قدرت روس و انگلیس و نیز اجرای برنامه نوسازی از سوی رضاشاه و همچنین مساله بازسازی خرابی های ناشی از جنگ جهانی اول در آلمان، روابط دو کشور در زمینه های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و نظامی گسترش یافت و با فراز و نشیب هایی تا پایان سلطنت محمدرضا شاه ادامه یافت. در این مقاله، ابتدا خلاصه ای از روابط ایران و آلمان تا قبل از به قدرت رسیدن رضاشاه بیان می شود و سپس این روابط در دوره رضاشاه و در دو مقطع 1304 تا 1312(دوره جمهوری وایمار) و 1313 تا 1318(دوره حکومت نازی) مورد بررسی قرار می گیرد. بخش بعدی مقاله مربوط است به روابط دو کشور در دوران جنگ جهانی دوم، که در نهایت قطع روابط را در پی داشت. در ادامه مقاله نیز روابط ایران و آلمان فدرال (که بعد از جنگ جهانی دوم تاسیس شده بود) در دوره محمدرضاشاه مورد بررسی قرار می گیرد. در بخش پایانی نیز، جمع بندی ای از مقاله ارائه می گردد. لازم به ذکر است که در این مقاله از روش توصیفی- تحلیلی استفاده شده است.

Authors

حسین رفیع

دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

مجید عباس زاده مرزبالی

دانشجوی دکتری علوم سیاسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی