بهبود انتقال حرارت نانوسیال مغناطیسی در لوله مارپیچ مسی با دیواره ی دما ثابت تحت میدان مغناطیسی
Publish place: 18th Fluid Dynamics Conference
Publish Year: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 447
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CFD18_069
تاریخ نمایه سازی: 5 بهمن 1398
Abstract:
در این پژوهش آزمایشگاهی اثر قطر کویل،گام کویل، جنس سیال کاری (آب خالص و نانوسیال اکسید آهن-آب) و همچنین میدان مغناطیسی بر انتقال حرارت و اصطکاک درون لوله با شرط مرزی دما ثابت بررسی شده است. در ادامه بعد از انتخاب کویل بهینه، اثر میدان مغناطیسی با شدتهای 600 و 900 گوس نیز بر عدد ناسلت و انتقال حرارت در کویل بررسی شده است. نتایج نشان میدهد افزایش دبی، یا همان افزایش عدد بی بعد رینولدز موجب زیاد شدن ضریب انتقال حرارت شده و این موضوع بهبود انتقال حرارت و عدد ناسلت را در لوله در پی خواهد داشت. کاهش قطر در لوله مارپیچ موجب بهبود انتقال حرارت میشود ولی مشکلاتی را نیز به همراه دارد. افزایش افت فشار در لوله مهمترین مشکل است. با افزایش افت فشار، هزینه پمپ کردن سیال کاری در لوله را بالا رفته و اثر نامطلوبی دارد. همچنین اثر نانوسیال %1 جرمی اکسید آهن-آب بر عدد ناسلت و اصطکاک نیز بررسی شده است. میانگین عدد ناسلت برای نانوسیال و آب به ترتیب 11/34 و 10/34 است. در هنگام اعمال میدان نانوذرات مغناطیسی، نانوذرات به سمت دیواره لوله نزدیک شده و رسانندگی حرارتی را بهبود میدهند. افزایش رسانندگی حرارتی در نزدیکی لوله موجب افزایش مقدار عدد ناسلت و به دنبال آن افزایش نرخ انتقال حرارت میشود. میانگین عدد ناسلت برای حالت بدون میدان، 600 گوس و 900 گوس به ترتیب 11/34، 11/94 و 12/35 است.
Keywords:
Authors
امین طاهری
کارشناسی ارشد، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده مهندسی، گروه مکانیک
مجید محمدی
کارشناسی ارشد، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده مهندسی، گروه مکانیک
اباذر آباده
دکتری، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده مهندسی، گروه مکانیک
محمد پسندیده فرد
استاد، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده مهندسی، گروه مکانیک