تورم مواد غذایی و تاثیر آن بر امنیت غذایی خانوارها

تورم مواد غذایی فقط یک عدد در گزارش های اقتصادی نیست؛ چیزی ست که هر روز سر سفره ها دیده می شود. وقتی قیمت نان، برنج، گوشت، لبنیات و حتی ساده ترین اقلام بالا می رود، اولین چیزی که تحت فشار قرار می گیرد «امنیت غذایی خانوار» است، یعنی همان اطمینان ساده اما حیاتی که بتوانی برای خانواده ات غذای کافی، سالم و منظم فراهم کنی.

برای بسیاری از خانواده ها، گرانی غذا باعث تغییر عادت های غذایی شده است. حذف گوشت، کاهش مصرف میوه، جایگزین کردن غذاهای ارزان اما کم ارزش، و کوچک تر شدن وعده ها، تصمیم هایی نیست که از روی انتخاب گرفته شود؛ اجبار است. این تغییرات به مرور فقط شکم را سیر نمی کند، بلکه سلامت جسم و حتی آرامش روان خانواده را هم تهدید می کند.

بیشترین فشار، مثل همیشه، روی دوش اقشار کم درآمد و متوسط است. خانواده هایی که تا دیروز با مدیریت و صرفه جویی زندگی را می چرخاندند، حالا مجبورند بین نیازهای ضروری یکی را انتخاب کنند؛ غذا یا درمان، تغذیه بهتر یا اجاره خانه. اینجاست که امنیت غذایی دیگر یک مفهوم لوکس یا دانشگاهی نیست، بلکه به مسئله ای روزمره و ملموس تبدیل می شود.

تورم مواد غذایی فقط به امروز ضربه نمی زند؛ آینده را هم تحت تاثیر قرار می دهد. کودکانی که تغذیه مناسب ندارند، با مشکلات رشد، یادگیری و سلامت روبه رو می شوند. سالمندانی که از رژیم غذایی درست محروم می مانند، آسیب پذیرتر می شوند. در واقع، گرانی غذا، چرخه ای از آسیب های پنهان اما عمیق می سازد.

امنیت غذایی یعنی حق ساده ی «سیر شدن با آرامش». وقتی این حق به خطر می افتد، جامعه فقط گرسنه نمی شود؛ نگران، خسته و آسیب پذیر و مایوس می شود.

علی نجفی ،خراسان رضوی ،چناران