عدالت و خردورزی؛ میراث جاودان مکتب علوی
عدالت و خردورزی؛ میراث جاودان مکتب علوی
سیزدهم رجب، تنها یک برگ زرین در تقویم نیست؛ بلکه یادآور ظهور شخصیتی است که «عدالت» را با «خردورزی» و «قدرت» را با «اخلاق» پیوند زد.
حضرت علی (ع)، آن یگانه دوران، در منشور جاودان نهج البلاغه به بشریت آموخت که دانش اگر با تهذیب همراه نباشد، راه به بیراهه می برد و مدیریت اگر بر مدار حق نچرخد، پشیزی نمی ارزد.
امروز که جامعه ی بشری بیش از هر زمان دیگر تشنه ی معنویت و عقلانیت است، بازخوانی سیره ی آن حضرت برای جامعه ی علمی و پژوهشی، یک ضرورت انکارناپذیر است.
میلاد مظهر علم و عدالت، حضرت علی (ع)، فرصتی است برای تامل در پیوند ناگسستنی «دانش» و «تعهد». آن حضرت به ما آموخت که ارزش انسان به اندیشه و اثرگذاری اوست، نه به جایگاه و مقام.
سیزدهم رجب، موسم تجدید عهد با بزرگ معلم بشریت، حضرت علی (ع) است؛ شخصیتی که کلامش “فوق کلام مخلوق و دون کلام خالق” است.
روز پدر و روز مرد، بهانه ای است برای تکریم مقام انسان هایی که با تاسی به آن الگوی فتوت، بار مسئولیت سازندگی و حمایت را بر دوش می کشند.
اینجانب ضمن تبریک میلاد با سعادت مولای متقیان و روز بزرگداشت مقام مرد، برای تمامی پژوهشگران و فرهیختگان کشور، توفیق گام برداشتن در مسیر روشن دانایی و عدالت را آرزومندم.
جهان، وام دار عدالت دستان توست یا علی…
و مردانگی، میراث نگاه تو.
از تو آموختیم که قدرت در زور بازو نیست، در زانو زدن مقابل حق است.