PLR یا Degradation کدام شاخص برای طراحی واقعی نیروگاه خورشیدی مهم تر است؟

در گزارش های فنی نیروگاه های خورشیدی معمولا دو اصطلاح دیده می شود: Degradation و PLR.
این دو گاهی به جای هم استفاده می شوند، در حالی که تفاوت آن ها برای طراحی و پیش بینی اقتصادی نیروگاه بسیار مهم است.
Degradation به معنای افت تدریجی خود پنل خورشیدی در طول عمر آن است. پنل ها حتی در بهترین شرایط بهره برداری نیز به طور طبیعی هر سال بخشی از توان نامی خود را از دست می دهند. این افت معمولا بین ۰.۳ تا ۰.۷ درصد در سال است و به کیفیت ساخت ماژول، فناوری سلول و شرایط محیطی بستگی دارد. بنابراین degradation یک ویژگی ذاتی پنل است و در اغلب مطالعات طراحی فنی نیروگاه ها به عنوان یک پارامتر پایه در نظر گرفته می شود.
در مقابل، PLR (Performance Loss Rate) شاخصی است که عملکرد واقعی کل نیروگاه را در طول زمان نشان می دهد. PLR فقط به پنل محدود نیست، بلکه تمام عوامل موثر بر بهره برداری واقعی را شامل می شود؛ از جمله گردوغبار، دمای بالا، خرابی اینورترها، افت کابل ها، سایه اندازی، خطاهای نصب، کیفیت نگهداری و حتی نحوه بهره برداری اپراتور. به همین دلیل PLR معمولا تصویر دقیق تری از عملکرد واقعی نیروگاه در میدان ارائه می دهد. مطالعات میدانی نیروگاه های خورشیدی در اقلیم های مختلف نشان می دهد که PLR سالانه معمولا در بازه ۰.۳ تا ۱ درصد قرار دارد و در مناطق گرم و پرگردوغبار حتی می تواند از این مقدار بیشتر باشد.
نکته مهم در طراحی نیروگاه:
در مرحله طراحی فنی، استفاده از شاخص degradation برای انتخاب پنل و برآورد اولیه عملکرد منطقی است، زیرا این شاخص به ویژگی فیزیکی ماژول مربوط می شود. اما در طراحی اقتصادی، پیش بینی تولید سال های آینده، محاسبه درآمد و تحلیل بازگشت سرمایه، تکیه صرف بر degradation کافی نیست. در این مرحله بهتر است PLR مبنای محاسبات قرار گیرد، زیرا شرایط واقعی بهره برداری را منعکس می کند و ریسک های عملیاتی را نیز در نظر می گیرد.
جمع بندی:
Degradation نشان دهنده پیرشدن تدریجی پنل است، در حالی که PLR افت عملکرد واقعی کل نیروگاه را بیان می کند. طراحی دقیق و واقع بینانه نیروگاه خورشیدی زمانی حاصل می شود که هر دو شاخص با هم دیده شوند؛ با این حال، برای برآورد تولید و تحلیل اقتصادی پروژه، اتکا به PLR دیدی واقع بینانه تر و مدیریتی تر ارائه می دهد.