Ali Pourahmad
24 یادداشت منتشر شدهدستگاه مکش ذرات آب توده ابرهای عقیم و تبدیل ابر به آب شرب بدون نیاز به بارورسازی ابر جهت بارش باران
لازم به اشاره میدانم, یاداشت زیر تنها مختصری از بخش "مقدمه مقاله اصلی" است, لذا در صورت علاقمندی می توانید توضیحات فنی جامع و کامل این اختراع را به تفصیل در بخش زبان فارسی وب سایت "سیاره علوم" www.sciencesplanet.com مطالعه و همچنین ویدیوی خلاصه فیلم این اختراع را مشاهده فرمائید. ضمن احترام, این یاداشت بعنوان بخشی از مقاله اختراعات من تحت قانون "مالکیت معنوی" بوده و صرفا جهت اطلاع رسانی عموم است لذا هر گونه کپی برداری و استفاده غیر مجاز از توضیحات, تصاویر تخصصی و ایده های بازگو شده در این یاداشت ممنوع می باشد.
عوامل متعددی در باران زا بودن ابرها دخالت دارد. از دسته بندی خود ابرها گرفته تا عوامل محیطی موثر در بارش, همه می توانند منجر به خاصیت باران زایی یا نا باران زایی (عقیم بودن) توده ابر شوند. ابرها به سه لایه اصلی متشکل از بالاترین لایه, لایه میانی, و پایین ترین لایه دسته بندی می شوند که در هر یک از این سه لایه, ابرهای خاصی مستقر هستند. ارتفاع ابر در طیف وسیعی از این سه لایه می تواند متفاوت باشد زیرا محل شکل گیری انواع مختلف توده ابر در ارتفاعات مختلف متفاوت است. بغیر از ارتفاع بعنوان یک عامل مهم جهت بارش ابر, فاکتورهای دیگری نیز نظیر دما، رطوبت, و پایداری جوی که در محل شکل گیری توده ابرها رخ می دهد می تواند کنترل کننده وقوع میعان آب و بارش باران در آن محل باشد. همچنین, باران زا بودن توده ابرها می تواند به نوع آنها نیز مرتبط شود, بدین معنی که چگالی حجم ذرات معلق آب به نسبت سطح ارتفاع در یک نوع توده ابر خاص می تواند عاملی مکمل در امکان یا عدم امکان تبدیل شدن به میعان و باریدن محسوب گردد.
ارتفاع یک توده ابر به عوامل مختلفی بستگی دارد. این عوامل متشکل هستند از: نرخ افت دما و ارتفاعی که یک توده هوا هنگام بالا رفتن تا نقطه شبنم سرد می شود - میزان رطوبت موجود در توده هوای خشک و یا توده مرطوب برای رسیدن به نقطه اشباع و چگالش - مکانیسم بالا رفتن اجباری و همگرایی توده هوا بدلیل قابلیت بالابری محیطی - ناپایداری همرفتی و گرمایش سطحی - سطح چگالش بالابری یا همان ارتفاعی که یک توده هوا در حین بالا رفتن به مرز اشباع می رسد - سطح همرفت آزاد (LFC), سطح تعادل (EL), و نوع هسته های تراکم ابر بر مقیاس میکروفیزیک (تعداد و اندازه قطرات) - و نهایتا همرفتی عمیق توده در مقیاس بزرگ مانند قله های بلند توده ابر در مناطق گرمسیر و قله های کوتاه و کم عمق توده ابر در مناطق سرد قطبی. با این توضیح در می یابیم که ارتفاع توده ابر می تواند از صفر بر سطح زمین (تشکیل مه) تا چند کیلومتر متفاوت باشد. همچنین قله توده های ابر می تواند از چند کیلومتر تا بیش از 20 کیلومتر در همرفت عمیق متغیر گردد که بسته به ارتفاع, ابر می تواند پتانسیل تبدیل شدن به میعان و بارش را داشته یا نداشته باشد.
در بیشتر مناطق خشک جهان و در فصول مشخصی ما شاهد توده ابرهایی عقیم و نا باران زا در دسته بندی سطح پائینی هستیم که متشکل از ابرهای استراتوکومولوس، استراتوس، مه (ابر روی سطح زمین)، و کومولوس هومیلیس است. دسته سطح پائینی ابرها پایه هایی از نزدیکی سطح زمین تا حدود ۲ کیلومتر را در بر می گیرند. علیرغم اینکه تمامی ابرها از قطرات بسیار ریز معلق آب تشکیل شده اند اما بسته به شرایط محیطی در برخی مناطق جهان, دسته ابرهای سطح پائینی تراکم لازم را برای انباشت قطرات سبک و ریز آب به دور ذرات معلق در هوا و بدست آوردن پتانسیل سنگین شدن و سقوط به سمت زمین را ندارند. در چنین حالتی هفته ها آسمان یک منطقه کاملا پوشیده از ابر یا همان قطرات سبک و ریز معلق آب است اما بدون اینکه حتی یک قطره باران از چنین ابرهایی ببارد, آنها با وزش باد و یا جابجایی جریان های هوایی منطقه را ترک می کنند و این همان نکته ای بود که بنای اولیه ایده من را شکل داد یعنی "جلوگیری از فرار ابرها"!
برای جلوگیری از "فرار توده ابرها" من روش های مختلفی را مورد آزمایش و تست های مکرر و دقیق کامپیوتری قرار دادم که در نهایت بهترین نتیجه را در تست های شبیه ساز مهندسی, با "دستگاه مکش ذرات آب توده ابرها" در ارتفاعات مختلف بدست آوردم. این دستگاه در دو سطح ارتفاع, بالاترین راندمان و کارایی صد در صدی را ارائه می دهد, یکی در پایه های صفر ارتفاعات کوه ها که مرکز تجمع ابرها است و دیگری در پایه های زیر ارتفاع 2 کیلومتر از سطح زمین که محل تشکیل ابرهای سطح پائینی است. اکثر مناطق خشک و کم باران جهان دارای کوه هستند بنابراین این کوه ها می توانند مکانی بسیار مناسب برای به دام انداختن و "شکار ابر ها" باشند زیرا در ارتفاعات کوه ها فشار و دمای هوا کاهش می یابد و وقتی هوای گرم و سبک (بخار گرم آب) بالا رفته و به آنجا می رسد، به سرعت متراکم می شود و ذرات ریز آب (ابر و مه سفید) را تشکیل می دهد که نحوه چگونگی به دام انداختن و شکار ابرها در هر دو سطح ارتفاع صفر و ارتفاع 2 کیلومتر را در بخش توضیحات فنی این مقاله بر روی نشریه رسانه سیاره علوم , نحوه کار "Moon Generator" و ساختار تشکیل دهنده این دستگاه به تفصیل شرح داده شده است.
