درک در لحظه

[محی الدین ابن عربی]
بدان! وصل در اصطلاح قوم (صوفیه) ادراک از دست رفته است، و آن ادراک گذشته ی از انفاس خودت می باشد، و آن بیان الهی است که « یبدل الله سیئاتهم حسنات = بدی هاشان را به نیکی ها بدل کند – 70 / فرقان» جهتش در آن اینکه: هر حالی دارای نفسی است که آن نفس، فراگیر تمام آنچه از انفاس گذشته ی آن نفس کشنده – آن گونه که آن انفاس از احکام بر آن بوده است – می باشد پس او را فایده ی مجموع، و آنچه که بدان از غیر خودش امتیاز می یابد هست. و آن سخن گروهی است که گفته اند: اگر شخصی پیوسته رو به سوی خدا داشته باشد و سپس چشم برهمزدنی از او روی گرداند، آنچه که در آن لحظه از وی فوت می شود، از آنچه که به دست آورده بیشتر است.(1)
***
[یزدانپناه عسکری]
درک در لحظه تابع شدت و فارغ از در نظر گرفتن آغاز و پایان است.
____________
1 - فتوحات مکیه، شیخ محی الدین ابن عربی ، ترجمه ، تعلیق ، محمد خواجوی- تهران : انتشارات مولی، 1383، جلد نهم، صفحه 341
- [(ان الوصل ادراک الفائت و هو ادراک السالف من انفاسک) اعلم ان الوصل فی اصطلاح القوم ادراک الفائت و هو ادراک السالف من انفاسک و هو قوله تعالی یبدل الله سیئاتهم حسنات و العله فی ذلک ان کل حال له نفس یتضمن ذلک النفس جمیع ما سلف من انفاس ذلک المتنفس من حیث ما کانت علیه تلک الانفاس من الاحکام فله فائده المجموع و ما یتمیز به من غیره و هو قول الطائفه لو ان شخصا اقبل علی الله دائما ثم اعرض عنه طرفه عین کان ما فاته فی تلک اللحظه اکثر مما ناله. (محیی الدین بن عربی، الفتوحات المکیه ، اربع مجلدات، 4جلد، دار الصادر - بیروت، چاپ: اول، ج2، ص: 480)]
