انسان جامع به سبب جمعیتش

[محی الدین ابن عربی]

انسان، بواسطه ذوق – به سبب جمعیتش – جامع تر است، و برخی از مردم در این مقام، از جهت تشکل روحانی در هر صورت که می خواهد به اشتباه می افتد و نمی داند که سرمه کشیدن مانند سرمه نیست؛ پس انسان کامل – نه انسان حیوان – کامل ترین نشاه است مر حقایقی را که بر آنها حقایق اسماء الهیه و حقایق عالم انشاء و پدید آمد است، و اوست که خداوند بر صورت انشاء و ایجادش کرده است، پس او به جمعیت خود، تمامش حق است، پس حق مجلای اوست – اگر وی را کمال باشد – پس به هر دیده ای او را می بیند، او را در هر صورتی مشاهده می کند، و این دلالت بر آن ندارد که نزد خداوند افضل است، زیرا این از جمعیتش می باشد.(1)

***

[یزدانپناه عسکری]

اسماء الهیه، حقایق و بنیان نور آگاهی و جمعیت خود است.

____________

1 - فتوحات مکیه، شیخ محی الدین ابن عربی ، ترجمه ، تعلیق ، محمد خواجوی- تهران : انتشارات مولی، 1383، جلد پنجم، صفحه 404 ، (9:368)

- [الانسان اجمع بالذوق من الملک لاجل جمعیته. و بعض الناس یغلط فی هذا المقام، من اجل تشکل الروحانی فی ای صوره شاء. و ما علم" ان التکحل فی العینین لیس کالکحل!" فالانسان الکامل- لا الانسان الحیوان- اکمل نشاه، للحقائق التی انشئت علیها حقائق الاسماء الالهیه و حقائق العالم. و هو الذی انشاه الله علی" الصوره" فهو بجمعیته حق کله. فالحق مجلاه، اذ کان له الکمال. فیراه بکل عین، و یشهده فی کل صوره. و لا یدل هذا علی انه افضل عند الله. فان هذا کان لجمعیته. (محیی الدین بن عربی، الفتوحات المکیه (عثمان یحیی)، 14جلد، دار احیاء التراث العربی - بیروت، چاپ: دوم، 1994 م. ج9 ؛ ص332 ، 333) ، (9:368)]