بصیرت

[محی الدین ابن عربی]

بدان! رجا و امید، از صفات مومنان – از آن حیث که مومن اند – می باشد و فعل، تابع آن است، پس آن از احوال مومنان می باشد و از احوال عارفان نیست، چون آنان بر بصیرت در کارشان اند، پس نزدشان رجا و امید نمی باشد، و همین طور وصف هر کس که در کارش بر بصیرت می باشد، چنانکه فرمود: «و لا یملکون موتا و لا حیاه و لا نشورا = اختیار مرگ و زندگی و بر انگیختن را ندارند – فرقان/3» همان گونه که کافران از خفتگان گور نومید شده اند (مفهوم آیه – 13/ممتحنه) پس فصلی که عارفان راست، فوت آنچه که امیدش را دارند نیست، بلکه تحقق و ثبوت آنچه که بدان امتیاز بین حقایق واقع می شود است.(1)

***

[یزدانپناه عسکری]

بصیرت، تخلق به اسماء حق در مقام محبت به طریق اراده است.

____________

1 - فتوحات مکیه، شیخ محی الدین ابن عربی ، ترجمه ، تعلیق ، محمد خواجوی- تهران : انتشارات مولی، 1383، جلد نهم، صفحه 344

- [و اعلم ان الرجاء من صفات المومنین من حیث ما هو مومن و الفعل تابع له فهو من احوال المومنین ما هو من احوال العارفین فانهم علی بصیره من امرهم فلا رجاء عندهم و هکذا نعت کل من هو من امره علی بصیره کما قال لا یملکون موتا و لا حیاه و لا نشورا و کما یئس الکفار من اصحاب القبور فالفصل الذی یکون للعارفین ما هو فوت ما یرجی و انما هو تحقیق ما یقع به التمییز بین الحقائق. (محیی الدین بن عربی، الفتوحات المکیه ، اربع مجلدات، 4جلد، دار الصادر - بیروت، چاپ: اول، ج2، ص: 480)]