تثبیت جایگاه معماران در طراحی صحنه تئاتر؛ از فضامندی تا کنش نمایشی

جستار من با عنوان «تثبیت جایگاه معماران در طراحی صحنه تئاتر؛ از فضامندی تا کنش نمایشی» در شماره ۳۰ مجله کوچه (کوچه سی ام: روایت فضا) منتشر شد.

در این نوشتار تلاش کرده ام به این پرسش بپردازم که چگونه می توان معماری را در صحنه تئاتر، نه صرفا به عنوان یک بستر کالبدی، بلکه به مثابه عنصری کنشگر و موثر در شکل گیری تجربه نمایشی بازتعریف کرد. از این منظر، صحنه تئاتر فضایی است که در آن معماری می تواند در کنار بازیگر، نور، حرکت و روایت، به عاملی زنده و اثرگذار بدل شود؛ عاملی که کیفیت ادراک، کنش و تجربه مخاطب را شکل می دهد. بر همین اساس، تثبیت جایگاه معماران در این حوزه، نیازمند بازاندیشی مفهومی، تقویت آموزش های میان رشته ای و گسترش همکاری حرفه ای میان معماری و هنرهای نمایشی است.

ایده نگارش این جستار، حاصل تجربه ۱۱ سال تدریس من در حوزه معماری و طراحی صحنه است؛ سال هایی که گفت وگو، تجربه های کارگاهی و نگاه های خلاق دانشجویان، افق های تازه ای پیش روی من گشود. در این مسیر، از همراهی و انگیزه همه دانشجویان این سال ها صمیمانه سپاسگزارم؛ چرا که بخش مهمی از شکل گیری این اندیشه ها، در تعامل و یادگیری مشترک با آنان شکل گرفته است.

متن کامل این یادداشت را در شماره 30 مجله کوچه باغ هنر و اندیشه بخوانید.

https://kooche.org