اسلام، ایمان و کفر در دیدگاه شیعه

اسلام شهید ثانی در تعریف اسلام به جنبه های عملی و اعتقادی آن اشاره می کند و تاکید دارد که اسلام حقیقی نه تنها شامل اعتقاد به وحدانیت خداوند است، بلکه باید با عمل و طاعت نیز همراه باشد، اما صرف گفتار شهادتین موجب ورود به اسلام است. آیت الله خوئی در تعریف اسلام تاکید می کند که اسلام یک دین جامع است که بر پایه توحید و پیروی از دستورات الهی بنا شده است و صرف قول به شهادتین موجب حرمت خون شخص می شود و داخل در دایره اسلام است. آیت الله سبحانی نیز صرف قول به شهادتین را سبب ورود به اسلام می داند. این دیدگاه ها نشان می دهند که اگرچه اسلام دربرگیرنده اعتقاد و عمل است، اما صرف اظهار شهادتین، شخص را در دایره اسلام وارد می کند و از جان او محافظت می شود. ایمان

شهید ثانی، ایمان را به عنوان تصدیق و عمل تعریف می کند و بر این باور است که ایمان باید با عمل همراه باشد و فقط اقرار به شهادتین به تنهایی کافی نیست. آیت الله سبحانی نیز ایمان را به عنوان تصدیق قلبی و عمل تعریف می کند و تاکید می کند که ایمان تنها با اقرار به شهادتین کافی نیست و باید با عمل صالح همراه باشد. آیت الله خوئی، ایمان را به عنوان یک امر قلبی در نظر می گیرد که نمی تواند بدون تصدیق و عمل به آن در خارج وجود داشته باشد. او تاکید می کند که ایمان تنها با اقرار به شهادتین کافی نیست و باید با عمل همراه باشد. این دیدگاه ها نشان می دهند که از نظر این فقها، ایمان صرفا یک اعتقاد قلبی نیست، بلکه نیازمند بروز و ظهور در عمل نیز هست و تنها اقرار زبانی به شهادتین برای تحقق ایمان کافی تلقی نمی شود.

کفر

شهید ثانی، کفر را به معنای عدم ایمان به اصول دین و انکار آن ها تعریف می کند و بر این باور است که کفر می تواند به صورت ظاهری و باطنی وجود داشته باشد. آیت الله خوئی نیز کفر را به معنای عدم ایمان به اصول دین و انکار آن ها تعریف می کند و بر این باور است که کفر ممکن است به دلیل انکار اصول دین یا ارتکاب اعمال کفرآمیز باشد. آیت الله سبحانی، کفر را به معنای عدم ایمان به اصول دین و انکار آن ها تعریف می کند و بر این باور است که کفر می تواند به دلیل انکار اصول دین یا ارتکاب اعمال کفرآمیز باشد. این دیدگاه ها نشان می دهند که کفر به طور کلی به معنای نداشتن ایمان به اصول دین و انکار آن ها است و می تواند به شکل های مختلفی بروز کند، از جمله انکار قلبی یا انجام اعمالی که نشان دهنده کفر هستند.