خداشناسی در ریاضیات

همان گونه که تمامی مراتب اعداد ظهور حقیقت عدد هستند که در آنها سریان دارد. از سریان عدد در تمامی مراتب اعداد می توان به سریان حق درتمامی مخلوقات پی برد و هکذا شاید بسیاری از صفات وجود و هستی از این طریق قابل شناخت و پی گیری باشد.
ریاضیات علمی است که از دیر باز بدان توجه شایانی می شده است و حتی در دوره پنج قرن پیش از میلاد گروهی بنام فیثاغورثیان پدید آمدند و آنان اصل عالم را عدد می دانستند. افلاطون نیز بالای آکادمی خود چنین نوشته بود که: هر کسی ریاضیات نمی داند وارد نشود.
ریاضیات علم نظم است و موضوع آن یافتن، توصیف و درک نظمی است که در وضعیت های ظاهرا پیچیده نهفته است و ابزارهای اصولی این علم ، مفاهیمی هستند که ما را قادر می سازند تا این نظم را توصیف کنیم. یا به تعبیر دیگر: علم ریاضی، قانونمند کردن تجربیات طبیعی است که در گیاهان و بقیه مخلوقات مشاهده می کنیم. علوم ریاضیات این تجربیات را دسته بندی و قانونمند کرده و همچنین توسعه می دهند. به عبارت دیگر: ریاضیات علم مدل دهی به سایر علوم است. یعنی زبان مشترک نظریات علمی سایر علوم، علم ریاضی می باشد و امروزه اگر علمی را نتوان به زبان ریاضی بیان کرد، علم نمی باشد.
در یک تقسیم بندی ریاضی را می توان به ریاضی کاربردی و ریاضی محض تفسیم کرد. ریاضیات بر خلاف تصور بعضی از افراد یکسری فرمول و قواعد نیست که همیشه و در همه جا بتوان از آن استفاده کرد بلکه ریاضیات درست فهمیدن صورت مساله و درست فکر کردن برای رسیدن به جواب است. رئیس اتحادیه بین المللی ریاضیدانان جهان در یازدهمین اجلاس آکادمی جهان سوم که اخیرا در تهران برگزار شد، عنوان کرد که بهتر است بگوییم ریاضیات و کاربردهای آن، نه اینکه ریاضیات را به محض و کاربردی تفکیک کنیم چرا که به اعتقاد ریاضیدان ها هیچ مقوله ریاضی نیست که روزی کاربردی برای آن پیدا نشود. ریاضیات محض بیشتر به قضایا و استدلالها ، منطق موجود در آنها و چگونگی اثباتشان می پردازد اما در ریاضیات کاربردی چگونه استفاده کردن و به کارگرفتن قضایا، آموزش داده می شود، به عبارت دیگر در این شاخه، کاربرد ریاضیات در مسائل موجود در جامعه بیان می گردد. وقتی صحبت از ریاضی محض می شود نباید تصور کرد که تنها باید در گوشه ای نشست و به حل مسائل ریاضی پرداخت بلکه این علم ، بخصوص در مدارج بالا، ارتباط نزدیکی با طبیعت دارد به عبارت دیگر ایده های ریاضی از ذهن پژوهشگران نمی روید بلکه ریاضیدان ها غالبا الهام خود را از طبیعت می گیرند و به قول «ژان باپتیت فوریه» ریاضیدان مشهور قرن نوزدهم فرانسه «تعمق در طبیعت، پربارترین منابع اکتشافات ریاضی است».
عموما ریاضیات کاربردی به شاخه ای از ریاضی گفته می شود که کاربرد علمی مشخصی داشته باشد برای مثال در اقتصاد، کامپیوتر، فیزیک و یا آمار و احتمال کاربرد داشته باشد و ریاضی محض نیز به شاخه ای گفته می شود که به نظریه پردازی ریاضی می پردازد اما باید توجه داشت که امروزه این دو گرایش آن چنان در هم ادغام شده اند که مرزی را نمی توان بین آنها مشخص کرد.
با ذکر این حرفها نخواستیم ریاضی را به شما معرفی کنیم و یا در مقام تعریف آن برآییم. باید توجه داشت که علم از نظر اسلام ، نور و روشنایی است و با علم شما می توانید از حقیقت پرده بردارید و آنرا از حجاب به در آورید. علم به تعبیری نوری است که خداوند در قلب فرد مومن می تاباند.
حال باید گفت که روش برخورد با جهان و برداشت از آن بستگی به جهان بینی شما دارد . اگر جهان بینی شما الهی باشد به هر چه در عالم طبیعت نگاه کنید در آن رنگ خدایی خواهید دید.
اگر فردی با علم و دانش به سراغ طبیعت رود بهتر می تواند در آن وجود خدا را درک کند. ریاضیات نیز از این امر مستثی نیست، این علم با کشف قوانین موجود در طبیعت که خالق این قوانین خداوند است می تواند به خوبی پرده از حجاب آنچه پنهان است بردارد. و باید بداند که او نیست که این قوانین را در طبیعت نهاده است بلکه او فقط آنها را کشف می کند، و اگر هم بخواهیم به گونه ای دیگر بگوییم باید گفت که او با توان و نیروی خدا دادی این کار را می کند.
خوب علاوه بر اینکه این علم امروزه جای خود را در تمام عرصه های زندگی بشر باز کرده است باید گفت که چون علم است و جنبه واقع نمایی دارد بهتر می تواند حضور خداوند را نشان دهد هرچند که این احساس حضور خداوند بدون خواندن ریاضی هم حاصل می گردد اما نکته قابل تامل این است که هر چه علم انسان بیشتر و دقیق تر باشد بهتر می تواند از رموز این عالم پرده بردارد و خدا را بیشتر احساس کند