بررسی تطبیقی طبیعت گرایی در معماری سنتی ایران و ژاپن
Publish place: 5th Conference on Sustainable Architecture and City
Publish Year: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 1,245
This Paper With 9 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCSAC05_153
تاریخ نمایه سازی: 21 اسفند 1398
Abstract:
طبیعت مادر روحی آدمی است و مبنای اصلی حیات و روح آدمی معرفی شده است و برای دستیابی به آرامش درونی و آسایش فیزیکی باید با طبیعت یکی شد. ایران و ژاپن دارای فرهنگ های متفاوتی هستند، اما هر دو احترام و جایگاه ویژه ای برای طبیعت از گذشته های دور قائل بودند. هنر باغسازی در ایران قدیم الایام مکانی پرارزش قلمداد می شده است و همچنین باغ ژاپنی فضایی را خلق می کند که واجد ارزش های انسانی است. یکی از تفاوت های بنیادین میان طراحی باغ های ایرانی و ژاپنی به کارگیری فرم در فضاست. باغ ایرانی بر اساس فرم های با قاعده و تابع قوانین هندسی شکل گرفته است، فرم های بی قاعده در باغ ژاپنی بیشتر تداعی کننده فرم ها و خطوط آزادی است که به پیروی از خطوط طبیعت شکل می گیرد. هدف از این پژوهش بررسی حس آرامش با توجه به فرم های استفاده شده در این دوباغ می باشد. روش تحقیق رویکردی تطبیقی از نوع توصیفی می باشد و تجزیه و تحلیل اطلاعات به روش اسنادی است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که باغ ایرانی با نظمی هندسی بر اساس فرم های باقاعده و تابع قوانین هندسی شکل گرفته که باعث آرامش و اطلاعات معنایی بیشتر می شود ولی باغ ژاپنی با فرم های بی قاعده و نظمی پنهانی که دارد اطلاعات زیبا شناختی بیشتری را ارائه می دهد.
Keywords:
Authors
مریم شاه محمدیان
دانشجوی دکتریف معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد پردیس
احمد میرزاکوچک خوشنویس
استادیار، معماری، پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری