منطقه مورد مطالعه در حدود 215 کیلومتری جنوب غرب تهران و جنوب تاکستان قزوین واقع شده است . توده های آذرین
ائوسن در بخش شمال
گسل حسن آباد قرار گرفته اند . سنگ های آتشفشانی
ائوسن شامل
توف هتروژن و گدازه های آندزیتی و
آندزیت بازالتی متعلق به سازند کرج می باشند . مطالعات میکروسکوپی حاکی از بافت هیالوپورفیریک و پورفیک برای نمونه های آندزیتی است . کانی های عمده تشکیل دهنده این نوع سنگ های آتشفشانی ، شامل پلاژیوکلاز و پیروکسن می باشد و با کانی های کدر ( اپاک ) همراهی می شوند . نمونه های آذرین
ائوسن منطقه مورد مطالعه در نمودارهای Na2O+K2O در برابر SiO2 در محدوده ساب آلکالن و در نمودار AFM در محدوده کالکوآلکالن واقع می شوند .تمام نمونه ها در نورم خود مقادیری از کوارتز را نشان می دهند . نمونه های مورد مطالعه همچنین ماهیت متاآلومینه را به نمایش می گذارند . با توجه به زمان شکل گیری
گسل حسن آباد و سن توده های آذرین و با توجه به مشاهدات صحرایی و مطالعات سنگ شناسی ، بنظر می رسد
گسل حسن آباد در تسهیل صعود ماگما در منطقه مورد مطالعه نقش داشته اند . با توجه به نتایج حاصل از مطالعات سنگ شناسی و
ژئوشیمی ، بنظر می رسد که ماگمای تشکیل دهنده سنگ های آتشفشانی در منطقه مورد مطالعه با فرورانش در ارتباط باشد . در این مقاله تلاش خواهد شد تا به بررسی نتایج حاصل از مطالعات سنگ شناسی و
ژئوشیمی نمونه های مورد مطالعه پرداخته شود . در این راستا ضمن تجزیه و تحلیل داده ها و تلفیق آن ها ، منشاء و محیط تکتونیکی سنگ های آذرین مورد مطالعه نیز بررسی خواهد گردید.