برخی ویژگی های کیفی علوفه و قابلیت ها و محدودیت های گونه های آتریپلکس بومی و غیر بومی در ایران
Publish place: 2nd International Conference on Haloculture
Publish Year: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 407
This Paper With 7 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CBACONF02_042
تاریخ نمایه سازی: 6 دی 1399
Abstract:
آتریپلکس ها از مهمترین گونه های علوف های شور زیست محسوب می شوند .در فلورایران از 18 گونه آتریپلکس نام برده شده که 6 گونه آن پایا و غیر بومی و 3 گونه بومی پایاو بقیه یکساله می باشد. قابلیت گونه های پایای آتریپلکس های غیر بومی از جمله ، مقاومتدر برابر خشکی و خشکسالی ها و تغییرات اقلیمی ، تولید علوفه مناسب ، مقاومت در برابرچرای مفرط ، سازگاری با انواع خاک ها و خوشخوراکی سبب کاربرد آنها در احیاء و اصلاحاراضی مرتعی مناطق خشک و بیابانی شده و از طرف دیگر محدودیت های گونه های پایایآتریپلکس بومی از جمله عدم سازگاری با خاک های مختلف ، نیاز آبی بالا و تولید کم استفادهاز آنها را در احیاء و اصلاح اراضی مرتعی محدود نموده است. قابلیت و محدودیت ، ارزشغذایی، دامنه سازگاری ، فنولوژی ، زمان استفاده دام از علوفه آتریپلکس های بومی و غیر بومیمقایسه شده و گونه های مناسب هر عرصه معرفی گردیده است.
Authors
اسماعیل فیله کش
دانشجوی دکترای علوم مرتع واحد علوم وتحقیقات تهران
یوسف هاشمی نژاد
عضو هیئت علمی مرکز ملی تحقیقات شوری
علی اصغر اردکانی
کارشناس ایستگاه تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سبزوار
علیرضا سعادتی
کارشناس ایستگاه تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سبزوار