فرایند تاریخی قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر – اروندرود (۱۹۷۵ – ۱۹۸۱)

Publish Year: 1394
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 326

This Paper With 24 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_BST-4-14_004

تاریخ نمایه سازی: 11 اردیبهشت 1400

Abstract:

بنیان پژوهش حاضر مبتنی بر پایبندی به عهدنامه ی ۱۹۷۵ که از جامعیت و یکپارچگی لازم برخوردار است و برای حل اختلاف بین ایران و عراق دارای اهمیت حیاتی می باشد. روش این پژوهش تاریخی - کتابخانه ای است و در این مسیر مشخص گردید که اختلافات بین دو کشور دارای تاریخی طولانی است. پس از استقلال عراق، منازعات مرزی با ایران افزایش یافت و دو کشور به طور دائم در تلاش برای حل این منازعات با سازوکارهای حقوقی بوده اند که از مهم ترین این اقدامات، انعقاد قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر می باشد. عهدنامه ی الجزایر با در نظر گرفتن نحوه ی تدوین محتوایی و جزئیات حقوقی آن از جامعیت لازم برخوردار است. این قرارداد کامل ترین عهدنامه برای مدیریت دراز مدت اختلافات ژئوپلتیکی بین ایران و عراق است و اروند رود به طور طبیعی یک خط مرزی را تشکیل می دهد. اگر چه بعضی از دولتمردان فعلی عراق دیدگاه های جدید و گاهی مغرضانه در مورد این قرار داد دارند، به هر حال اجرایی کردن کامل عهدنامه و پایبندی دو کشور به آن پروتکل الحاقی تامین کننده ی منافع جمهوری اسلامی ایران است و دیدگاه های جدید از طرف مقابل به عنوان تهدید تمامیت ارضی ایران می باشد.

Authors

محمد نایب پور

دانشیار دانشگاه علوم انتظامی امین

جعفر بیت غانم

دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم و فنون مرزی.