پاسخ رشدی و فیزیولوژیک گیاه دارویی استویا (Stevia rebaudiana Bertoni) به همزیستی قارچ های اندوفیت و محلول پاشی پلی آمین اسپرمیدین در شرایط شور
Publish place: Environmental Stresses in Crop Sciences، Vol: 14، Issue: 1
Publish Year: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 425
This Paper With 15 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ESCS-14-1_021
تاریخ نمایه سازی: 23 خرداد 1400
Abstract:
به منظور بررسی اثر همزیستی قارچهای اندوفیت و محلول پاشی پلی آمین اسپرمیدین بر شاخص های رشدی و فیزیولوژیک گیاه دارویی استویا در شرایط تنش شوری، آزمایش گلخانه ای به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتورهای آزمایشی شامل تنش شوری (صفر، ۶ و ۱۲ دسی زیمنس بر متر)، تیمار همزیستی قارچی [عدم تلقیح (شاهد)، تلقیح Piriformospora indica (Pi)، تلقیح Trichoderma virens (Trich) و تلقیح هم زمان دو قارچ (Pi+Trich)] و محلول پاشی اسپرمیدین (صفر، ۰.۷۵ و ۱.۵ میلی مولار) بود. نشاهای استویا پس از تلقیح با تیمارهای قارچی تا اواخر مرحله رویشی با آب معمولی و سپس به مدت دو هفته با تیمارهای آب شور که حاوی مخلوط آب دریای خزر و آب مقطر بود، آبیاری شدند. محلول پاشی اسپرمیدین یک هفته قبل از اعمال تنش شوری انجام شد. نتایج نشان داد در شرایط شور، همزیستی قارچی به ویژه Pi+Trich وزن خشک ساقه (۶۴-۴۰ درصد) و برگ (۵۰-۴۴ درصد)، محتوای نسبی آب برگ (۳۰-۵ درصد) و پرولین (۶۴-۴۰ درصد) را افزایش و نشت الکترولیت را (۲۰-۱۱ درصد) کاهش داد. محلول پاشی ۰.۷۵ میلی مولار اسپرمیدین نیز وزن خشک برگ و ارتفاع بوته را افزایش داد. از طرفی، همزیستی قارچی به ویژه Pi+Trich و محلول پاشی اسپرمیدین ۰.۷۵ میلی مولار منجر به افزایش محتوای نسبی آب برگ گردید. همچنین، محلول پاشی اسپرمیدین در هر دو غلظت ۰.۷۵ و ۱.۵ میلیمولار باعث افزایش و بکارگیری قارچ های اندوفیت به خصوص Pi+Trich منجر به کاهش محتوای قند به میزان ۱۷ درصد شد. در سطوح شوری و تیمارهای قارچی، محلول پاشی اسپرمیدین به ویژه در غلظت ۰.۷۵ میلی مولار افزایش قطر ساقه (۳۵-۱۰ درصد) و سطح برگ (۴۶-۳۵ درصد) را به دنبال داشت. در مجموع، کاربرد قارچ های اندوفیت و محلول پاشی اسپرمیدین موجب بهبود تحمل گیاه به تنش شوری گردید.
Keywords:
Authors
سیده حدیثه بهاری ساروی
دانش آموخته دکتری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود
احمد غلامی
دانشیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود
همت اله پیردشتی
استاد گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
مهدی برادران فیروزآبادی
دانشیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود
حمیدرضا اصغری
دانشیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :