اثر سیستم های مختلف تغذیه تلفیقی با استفاده از زئوپونیکس و کود شیمیایی اوره بر عملکرد کمی و کیفی آفتابگردان

پژوهش حاضر با کاشت آفتابگردان رقم هیبرید بلیزار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس در سال زراعی 1389 اجرا گردید .تاثیر سیستم های تغذیه ای شامل( آلی) زئوپونیکس و (شیمیایی) کود اوره بر عملکرد کمی و کیفی آفتابگردان موردبررسی قرار گرفت .آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 4 تیمار و 6 تکرار انجام شد. تیمار کودی شامل کود آلی زئوپونیکس به عنوان شاهد، کود آلی زئوپونیکس + 25 % کود شیمیایی، کود آلی زئوپونیکس + 50 % کود شیمیایی و کود آلی زئوپونیکس + 75 % کود شیمیایی بود .نتایج نشان داد که سیستم های مختلف تغذیه اثر معنی داری در سطح احتمال 5درصد بر اجزای عملکرد بیولوژیک بجز قطر ساقه نداشت سیستم تغذیه ی تلفیقیZ25f75 بیشترین قطر ساقه را در بین سایر سیستم های تغذیه ای داشت. تفاوت معنی داری میان تیمارهای مختلف کودی از لحاظ تعداد دانه و عملکرد دانه مشاهده نگردید اما کاربرد زئوپونیکس اثر معنی داری بر وزن هزاردانه آفتابگردان داشت به طوری که بیشترین وزن هزاردانه از تیمارZ100 به میزان 74.6 گرم بدست آمد. در خصوص درصد روغن و عملکرد آن نیز تفاوت معنی داری میان تیمارهای مختلف کودی مشاهده نگردید.اما کاربرد زئوپونیکس اثر معنی داری بر وزن هزاردانه آفتابگردان داشت به طوری که بیشترین وزن هزاردانه از تیمارZ100 به میزان 74.6 گرم بدست آمد. در خصوص درصد روغن و عملکرد آن نیز تفاوت معنی داری میان تیمارهای مختلف کودی مشاهدهنگردید. کود کامل زئوپونیکسz100 که در مقایسه با سایر تیمارها در اکثر صفات مورد بررسی پیشگام و برتر بوده به عنوان بهترین گزینه از نظر حفظ مواد غذایی بویژه نیتروژن و همچنین توجه به مسائل زیست محیطی و اقتصادی می تواند معرفی شود.