بازخوانی واژه «لو» در شاهنامه فردوسی

Publish Year: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 267

This Paper With 21 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JISUK-20-39_009

تاریخ نمایه سازی: 15 دی 1400

Abstract:

بازنگری در متون گذشته و تطبیق واژه­های مبهم یا ناآشنای آن­ها با واژه­های رایج و زنده در برخی گویش­ها-البته پس از اطمینان از اینکه، از رهگذر خطای محرران و نسخه نویسان نیست- می تواند رافع ابهامات ناخواسته متونی باشد که به سبب ناآشنایی مصححان و فرهنگ نویسان با گویش ها یا غفلت از آن ها، به نادرست ثبت شده یا به جرح و تعدیل ذوقی انجامیده و گاه در فرهنگ ها به اشتباه معنا شده است. در میان متون کلاسیک فارسی، شاهنامه فردوسی به سبب گرایش ذاتی آن به احیای زبان فارسی و دقت در کاربست واژه­های سره فارسی، زمینه­ای مناسب برای بازنمایی مشکل ضبط و ثبت صحیح بیت­ها و واژه­های در فرایند تصحیح و فرهنگ نویسی است.  بنا بر همین ضرورت، این جستار به شیوه استقرایی و با بررسی مفهوم واژه «لو» از خلال گویش­های رایج و زنده مانند گویش سرخه­ای و طبری، ضمن بیان معنای صحیح و دقیق آن در شاهنامه و اثبات نادرستی درج معنای «پشته یا بلندی» در مصراع «رهی تازه پیش آیدت پر ز لو» به این نتیجه رسیده است که تمامی نسخه­های موجود شاهنامه به دلایلی مانند در اختیار نداشتن نسخه­ای که واژه «لو» در آن به کار رفته باشد با بی­اعتنایی به ضبط این بیت در برخی فرهنگ­های فارسی ازجمله فرهنگ جهانگیری و فرهنگ دهخدا از ضبط درست واژه «لو» و بیت مربوط با آن غافل مانده­اند.

Authors

سید علی قاسم زاده

استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران

علی اکبر فخرو

دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سمنان، ایران.

مراجع و منابع این Paper:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :
  • ابوالقاسمی، محسن.(۱۳۸۵). ریشه شناسی (اتیمولوژی). چاپ سوم. تهران: نشر ققنوس.. ...
  • ادیب طوسی، محمدامین. (۱۳۸۸). فرهنگ لغات ادبی. با مقدمه منوچهر ...
  • انجوی شیرازی، میرجمال الدین حسین بن فخرالدین. (۱۳۵۹). فرهنگ جهانگیری. ...
  • برومند سعید، جواد .(۱۳۸۳). ریشه شناسی و اشتقاق در زبان ...
  • خالقی مطلق، جلال. (۱۳۸۹). یادداشت های شاهنامه. ج۹. چاپ اول. ...
  • دهخدا، علی اکبر. (۱۳۷۲). لغت نامه. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.. ...
  • رشیدی، عبدالرشید بن عبدالغفور. (۱۳۳۷). فرهنگ رشیدی. تصحیح محمد عباسی. ...
  • رضایی، حمید و ظاهری، ابراهیم. (۱۳۹۴). «بررسی معنایی چند واژه ...
  • زمردیان، رضا. (۱۳۷۹). راهنمای گردآوری و توصیف گویش ها. مشهد: ...
  • فخرو، علی اکبر و اسماعیلی، عصمت. (۱۳۸۹). توصیف دستوری گویش ...
  • فردوسی، ابوالقاسم. (۱۳۱۴). شاهنامه فردوسی. به کوشش و تصحیح سعید ...
  • فردوسی، ابوالقاسم. (۱۳۶۱). شاهنامه. تصحیح محمد دبیر سیاقی. چاپ سوم. ...
  • فردوسی، ابوالقاسم. (۱۳۶۹). شاهنامه. تصحیح ژول مول با مقدمه محمد ...
  • فردوسی، ابوالقاسم. (۱۳۷۴). شاهنامه فردوسی. ویراسته مهدی قریب و محمد ...
  • فردوسی، ابوالقاسم. (۱۳۷۵). شاهنامه. به کوشش پرویز اتابکی (بر اساس ...
  • فردوسی، ابوالقاسم. (۱۳۷۹) .شاهنامه فردوسی. براساس چاپ مسکو زیر نظر ...
  • فردوسی، ابوالقاسم. (۱۳۸۰). شاهنامه. تصحیح انتقادی و مقدمه تحلیلی مصطفی ...
  • فردوسی، ابوالقاسم. (۱۳۸۶). شاهنامه فردوسی. بر اساس چاپ بروخیم. تصحیح ...
  • فردوسی، ابوالقاسم. (۱۳۸۷). شاهنامه. بر اساس چاپ مسکو. تهران: انتشارات ...
  • فردوسی، ابوالقاسم. (۱۳۸۸). شاهنامه ابوالقاسم فردوسی. تصحیح جلال خالقی مطلق. ...
  • فردوسی، ابوالقاسم. (بی­تا). کتاب شاهنامه. به اهتمام و تصحیح ترنر ...
  • کزازی، میرجلال الدین. (۱۳۹۴). نامه باستان. جلد هفتم. چاپ چهارم. ...
  • کلباسی، ایران. (۱۳۸۸). فرهنگ توصیفی گونه های زبانی ایران. چاپ ...
  • کمایی فر، سعیده. (۱۳۸۸). «کاربرد گونه شناسی در اصالت نسخ ...
  • محمد پادشاه. (۱۳۶۳). فرهنگ آنندراج. زیر نظر محمد دبیر سیاقی، ...
  • محمدحسین خلف تبریزی،. (۱۳۷۶). برهان قاطع. به اهتمام محمد معین. ...
  • مدبری، محمود. (۱۳۸۲). «واژه های گویشی در مخزن الادویه». فصلنامه ...
  • نمایش کامل مراجع