همگون سازی آوایی در قرآن کریم و اثر آن در اختلاف قرائات
Publish place: Studies of Quran Reading، Vol: 6، Issue: 10
Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 301
This Paper With 23 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_QMIU-6-10_001
تاریخ نمایه سازی: 13 بهمن 1400
Abstract:
همگون سازی آوایی آن است که دو آوا روی هم تاثیر گذاشته و به هم نزدیک گردند و در صفات یا مخارج، همگون و همرنگ شوند. این کار هم تلفظ را ساده می سازد و هم در موسیقی سخن اثر می گذارد و انسجام و زیبایی آن را در پی دارد. همسان سازی آوایی یا نزدیک سازی صامت به صامت است که در قرآن در قالب پدیده هایی چون تبدیل سین به صاد، همسان شدن جهر و همس، ادغام و تبدیل نون به میم نمود دارد یا نزدیک سازی صائت به صائت است که مصوت های کوتاه به دلیل همجواری با مصوت کوتاه دیگری به آن تبدیل می شود و در این صورت گاه مصوت کوتاه به مصوت کشیده تبدیل می گردد و بر عکس، در موارد اندکی نیز صائت به صامت نزدیک می شود. این نوشتار در پی شناسایی فرایندهای همگون سازی آوایی در قرآن کریم و تبیین نقش آن در انسجام آوایی و اختلاف قرائات است. نتایج به دست آمده نشان می دهد بخش جالب توجهی از اختلاف قرائات به اختلاف قاریان در جاری ساختن قواعد همگون سازی آوایی بازمی گردد. قراء در جاری سازی این اصول، سلیقه هایشان متفاوت است. این کار به شیوه ادا بازمی گردد بدون آنکه در معنا اثری بگذارد. دیگر این اختلافات اموری زبانی و طبیعی است و به تواتر قرآن زیان نمی رساند.
Keywords:
Authors
حسن خرقانی
دانشیار دانشگاه علوم اسلامی رضوی