بررسی میزان آمادگی شرکتهای حوزه نفت، گاز و پتروشیمی در مقابله بابحرانهای کسب و کار (مطالعه موردی: یکی از هلدینگهای نفتی کشور)
Publish place: First National Conference on Economics, Management and Financial Engineering with Emphasis on Production, Support and Barriers
Publish Year: 1400
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 318
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
این Paper در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EMFECONF01_100
تاریخ نمایه سازی: 19 اسفند 1400
Abstract:
بحران به صورت بخش جدایی ناپذیر و طبیعی حیات هر سازمان میباشد بنابراین، مدیران سازمانها باید پیوسته آماده رویارویی با بحرانها بوده و برای پیشگیری و یا کاستن تاثیر بحرانها بر سازمان خود چاره اندیشی کنند. لذا در این تحقیق به بررسی آمادگی برای مقابله با بحرانهای کسب وکار پرداخته شده است. بدین منظور ابتدا در این تحقیق با بررسی استانداردها و الگوهای مرتبط با مدیریت بحران شامل استاندارد انگلیسیBS۲۵۹۹۹-۲:۲۰۰۷ استاندارد آمریکایی NFPA ۱۶۰۰ و استاندارد بین المللی ISO۲۲۳۰۱:۲۰۱۹، استاندارد ISO۲۲۳۰۱:۲۰۱۹ به علت بینالمللی بودن، جامع بودن و در برداشتن استاندارهای BS۲۵۹۹۹ و NFPA ۱۶۰۰ به عنوان مرجع، به عنوان بهترین استاندارد برای بررسی آمادگی مقابله با بحرانهای کسب وکار در سازمانها انتخاب شد. در این تحقیق به منظور بررسی آمادگی مقابله با بحرانهای کسب وکار در شرکتهای ایرانی به علت محدودیتهای موجود، شرکتهای نفتی به عنوان جامعه هدف تحقیق انتخاب شدند. سپس به روش پیمایشی و استفاده از ابزار پرسشنامه وضعیت آمادگی مقابله با بحرانها در شرکتهای مذکور از نمونه آماری مورد بررسی (شامل مدیران ارشد شرکتهای نفتی) سوال شد. نتایج حاصل از تجزیه وتحلیلهای آماری با استفاده از آزمونهای t یک نمونه ای نشان داد که وضعیت آمادگی مقابله با بحرانهای کسب وکار در شرکتهای نفتی مناسب نیست. همچنین با بررسی همه ابعاد آمادگی با بحران های کسب وکار شامل رهبری، برنامهریزی، پشتیبانی، عملیات، ارزیابی عملکرد و بهبود نیز مشخص شد شرکتهای نفتی در هیچیک از این ابعاد نیز از آمادگی کافی برای مقابله با بحرانهای کسب وکار برخوردار نیستند.
Keywords:
Authors
بهرام ترابی
دانشجوی دکتری، گروه آموزشی مدیریت منابع انسانی و کسب و کار، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران