بررسی دانش بومی بر پایداری زیست محیطی عشایر کوچ گر ایل ممسنی
Publish place: journal of studies of nomads area plannig، Vol: 1، Issue: 1
Publish Year: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 289
This Paper With 19 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JSNAP-1-1_011
تاریخ نمایه سازی: 19 مرداد 1401
Abstract:
مقدمه: دانش، سنگ بنای توسعه است؛ دانش بومی بخشی از سرمایه ملی هر قومی است که باورها، ارزش ها و آگاهی های محلی آنان را در بر می گیرد و حاصل قرن ها آزمون وخطا در محیط طبیعی و اجتماعی است که از نسلی به نسل دیگر به شکل موروثی منتقل شده است. ایجاد ظرفیت های بومی یک جنبه حیاتی برای توسعه پایدار است. در سالهای اخیر استفاده از فناوری های پیشرفته، مشکلات زیست محیطی و بحرانهای اقتصادی در فرآیند تولید را سبب شده است؛ که در این رابطه شناخت دانش بومی و شیوههای سنتی تولید و آگاهی از دانش روز نقش کلیدی در دستیابی به شاخصهای توسعه پایدار را خواهد داشت. هدف پژوهش: هدف کلی از این پژوهش، معرفی دانش بومی عشایر کوچ رو ایل ممسنی در فعالیتهایی چون مدیریت مرتع و چگونگی بهره برداری عشایر از «زیست محیطی»، از منظر؛ مسکن و سکونتگاههای عشایری، فرآوری محصولات غیر لبنی، دامپزشکی سنتی و روشهای مبارزه با آفات و امراض دامی میباشد. روششناسی تحقیق: پژوهش پیمایشی حاضر، حاصل مطالعه گستردهای است که با رویکرد کیفی به اجرا درآمده است و با بهرهگیری از فنون متعددی از جمله مشاهده مستقیم، مصاحبههای عمیق و مشاهدهی مشارکی بخش کوچکی از سامانههای پیچیدهی دانش بومی عشایر کوچگر ایل ممسنی (مسکن عشایری، محصولات غیر لبنی و دامپزشکی بومی) را به تصویر بکشد. قلمروجغرافیایی پژوهش: عشایر کوچنده استان فارس در قالب گروههای متشکل از سه ایل بزرگ قشقایی، خمسه، ممسنی و هشت طایفه مستقل می باشد که قلمرو جغرافیایی پژوهش حاضر، عشایر ممسنی می باشد. در حال حاضر ایل لر ممسنی شامل ۴ طایفه جاوید(جاوی)، رستم، بکش و دشمن زیاری می باشد که طوایف بکش و دشمن زیاری یکجانشین شدهاند و دارای زندگی کوچندگی نمی باشند. یافتهها و بحث: یافته های تحقیق نشان میدهد دانش بومی عشایر با اعمال مدیریت چرا منجر به پایداری گیاهان مرتعی شده که این امر حفظ محیط زیست را به دنبال داشته و در نهایت توسعهی پایدار را سبب خواهد شد. یکی از فن های آن ها برای احیای مراتع این است که ابتدا مراتع پاییندست که کیفیت چندانی ندارند را مورد استفاده دام قرار داده سپس اجازه مصرف مراتع بالادستی را به آن ها میدهند. همچنین، مسکن عشایر موسوم به سیاه چادر)بهون (که تمام قطعات و اجزای تشکیل دهنده خود را از طبیعت به وام برده و شکل و ساختار آن با طبیعت سازگار است به دلیل رعایت فاکتورهای بومی در توسعهی پایدار نقش مهمی ایفا میکند. نتایج: در نهایت بسیاری از شیوههای دامپزشکی بومی را میتوان در زمرهی فناوریهای زیستی قرار داد که در مقایسه با داروهای مصنوعی-تجاری کم خطرترند. که شامل شیوههای « برون تنی » و شیوه های«درون تنی» می شود.
Keywords:
Authors
سید امیر توفیقیان اصل
دکتری گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :