اثر دوازده هفته تمرینات مقاومتی کل بدن (TRX) بر سطوح سرمی سروتونین، دوپامین و شادکامی در مردان سالمند دارای اضافه وزن
Publish Year: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 180
This Paper With 14 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_DMED-30-4_005
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1401
Abstract:
مقدمه و هدف: سروتونین و دوپامین، انتقال دهنده های عصبی مونوآمینی موثر در خلق و خو و شادکامی می باشند که در دوران سالمندی کاهش می یابند. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر ۱۲ هفته تمرینات مقاومتی با کل بدن بر سطوح سرمی دوپامین، سروتونین و شادکامی در مردان سالمند دارای اضافه وزن بود.مواد و روش ها: در این پژوهش نیمه تجربی، تعداد ۳۰ نفر از مردان سالمند دارای اضافه وزن با محدوده سنی (۵۳/۱±۰۶/۶۲) سال به صورت دسترس به عنوان نمونه انتخاب و به طور تصادفی، در دو گروه تمرین و کنترل، هر گروه ۱۵ نفر قرار گرفتند. گروه تجربی در یک برنامه تمرینی TRX، به مدت ۱۲ هفته و هر هفته ۳ جلسه به مدت ۶۰ دقیقه به تمرین پرداختند. شدت تمرین توسط مقیاس درک فشار بورگ (RPE) کنترل شد. مقادیر سرمی دوپامین، سروتونین و شاخص شادکامی ۴۸ ساعت قبل و بعد از دوره تمرینی اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمونهای t زوجی و آزمون تحلیل کوواریانس در سطح معنی داری ۰۵/۰˂P انجام شد.نتایج: نتایج آزمون t زوجی نشان داد که بین پیشآزمون و پسآزمون در میزان دوپامین (۰۱/۰= p، ۶۹/۰=t)، سروتونین(۰۰۱/۰= p، ۲۳/۱-=t) و شادکامی(۰۰۳/۰= p، ۷۹/۱-=t) در گروه TRX تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد میزان دوپامین (۰۱/۰= P، ۰۵/۳=F) ، سروتونین(۰۰۲/۰= P، ۹۱/۱=F) و شادکامی (۰۰۳/۰= P، ۱۰/۳=F) درگروه تمرین نسبت به گروه کنترل افزایش داشته است. نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرینات مقاومتی کل بدن می تواند ضمن افزایش سطوح سرمی سروتونین و دوپامین در افزایش شادکامی و سلامت روانشناختی افراد سالمند موثر واقع شود.
Authors
محمد ابراهیم بهرام
دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
رقیه افرونده
دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
الهام ریواز
دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
سمیرا داورپناه
دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
سید حامد تکلیمی
دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :